در تطور هر صنعت، لحظاتی فرا میرسد که نه برای افزودن سطری بر دفتر گذشته که برای انداختن طرحی نو، تقدیری محتوم رقم میخورد. برای صنعت پتروشیمی ایران، این لحظه در هنگامهای رقم خورد که آسمان ماهشهر و عسلویه از هیاهوی آتش و دود آکنده شد و در پسِ آن، سکوتی سنگین بر کالبد سازههایی سایه افکند که سالها، بیوقفه میتپیدند و ناگهان بخش بزرگی ازظرفیت تولید پتروشیمی کشور از مدار خارج شد.