صنعت پتروشیمی در ایران با تمرکز بر افزایش ظرفیت اسمی به مهمترین منبع ارزآوری غیرنفتی کشور تبدیل شده است. اما هر توسعه سریع، همزمان با فرصتهای اقتصادی چشمگیر، مجموعهای از چالشهای زیستمحیطی را نیز پیش روی قرار میدهد؛ چالشهایی که از انتشار دیاکسیدکربن تا مدیریت آب، از پایانعمر محصولات پلیمری تا فشار معیارهای جهانی بر «ردپای کربن» را در بر میگیرد.