در جهانی که مرز میان واقعیت و روایت هر روز کمرنگتر میشود، بحران آب دیگر صرفا پدیدهای اقلیمی نیست بلکه به بحرانی معرفتشناختی، فرهنگی و حتی وجودی بدل شده است. امروز در بسیاری از جوامع، از ایران گرفته تا هند و آمریکا، مسالهی آب به صحنهای برای بازنمایی تعارض میان «علم رسمی» و «شبهعلم» تبدیل شده است؛ میان آنچه کارشناسان با داده و مدل میسنجند و آنچه افکار عمومی با احساس و بیاعتمادی درک میکند.