بنادر خشک بهعنوان ابزاری برای کاهش فشار بر بنادر ساحلی، ارتقای کارآیی زنجیره تامین و بهرهگیری از مزیتهای ترانزیتی کشورها مطرح میشود و برای ایران نیز با توجه به موقعیت ژئوپلیتیک و قرار گرفتن در کریدورهای شمال-جنوب و شرق -غرب، ظرفیتی بالقوه برای تبدیلشدن به گرههای پیونددهنده تجارت منطقهای و بینالمللی محسوب میشوند. با این حال، به گفته فعالان اقتصادی تمرکز بر این ظرفیت بالقوه در شرایطی که بنادر آبی کشور با کمبود جدی زیرساختها مواجه هستند، بیهوده خواهد بود.