آب بیش از آنکه مساله فنی یا اقتصادی باشد، یک موضوع منطقهای و محلی است؛ موضوعی که ماهیت آن اجازه نمیدهد با یک نسخه واحد سیاستگذاری، برای تمام پهنه سرزمینی کشور تصمیمگیری شود. تجربه سالهای گذشته نشان داده است که رویکردهای یکسانانگارانه در مدیریت منابع آب، نهتنها به حل مساله کمک نکرده، بلکه در بسیاری موارد به تشدید بحران، اتلاف منابع و افزایش آسیبپذیری مناطق مختلف انجامیده است. واقعیت آن است که ایران مجموعهای ناهمگون از اقلیمها، ظرفیتها و محدودیتهای طبیعی و انسانی است و هرگونه سیاستگذاری …