حذف ارز ترجیحی را میتوان یکی از مهمترین اصلاحات ساختاری اقتصاد ایران دانست که پیامدهای آن فراتر از معیشت، به شفافیت قیمتها و کارایی نظام تولید و سرمایهگذاری گره خورده است. از منظر بازار سرمایه، این سیاست در صورت اجرای باثبات و همراه با سیاستهای مکمل، میتواند زمینهساز بهبود کیفیت سود، کاهش ریسک تحلیلی و ارتقای کارایی بازار باشد.