مینای کهن

بسیاری از روشنفکران پروژه نوسازی و توسعه برای پیشرفت ایران را برپایه نادیده گرفتن سنت پیگیری کرده‌اند. از آنجا که پیشرفت خود پیامد گسترش آگاهی است و سنت انباشت آگاهی، بی‌آنکه آگاهی نو بر انباشت آگاهی پیشیین نشسته باشد، پیامد آن که توسعه باشد در دسترس نخواهد بود.