سقوط از قله‌ی «فضیلت» به دره‌ی «امنیت»؛ هابز و لاک علیه ارسطو

ما در دورانی زندگی می‌کنیم که رفاه، امنیت و آزادی‌های فردی به سطحی رسیده‌اند که برای اجدادمان شبیه به رویا بود. اما در پسِ این ویترینِ پرزرق‌وبرقِ مدرنیته، سایه‌ای سنگین از «پوچی» و «فقدانِ معنا» گسترده شده است. چرا انسانِ مدرن، با وجود داشتنِ همه‌چیز، هنوز احساس می‌کند که چیزی اساسی را گم کرده است؟ چرا ما ثروتمندیم، اما خوشبخت نیستیم؟