توماس هابز برای پایان دادن به «جنگ همه علیه همه»، استقرار هیولایی مقتدر به نام «لویاتان» را ضروری میدانست؛ حاکمی که در ازای نظم، آزادیهای فردی را میبلعید. قرنها بعد، دارون عجم اوغلو و جیمز رابینسون در راه باریک آزادی هشدار دادند که اگر جامعه نتواند این قدرت متمرکز را مهار کند، با «لویاتان مستبد» روبهرو میشود و توسعه پایدار فقط در راه باریکی ممکن است که در آن، قدرت سیاسی در غل و زنجیر نهادهای مدنی باشد.