قطب الدین محمد انوشتکین، یکی از چهرههای کلیدی در دوران آغازین سلسله خوارزمشاهیان، نقش مهمی در تثبیت قدرت این سلسله داشت. او با مهارتهای مدیریتی، نظامی و سیاسی خود توانست خوارزم را به منطقهای قدرتمند و سازمانیافته تبدیل کند و پایههای حکومتی را بنا نهد که بعدها به یک سلسله بزرگ و مستقل در ایران و آسیای مرکزی تبدیل شد.