در سالهای اخیر، طبقه متوسط تحصیلکرده در ایران با چالشهایی روبهرو شده که نهتنها جایگاه اقتصادی و اجتماعی این گروه را تهدید میکند، بلکه پیامدهای روانی و امنیتی گستردهای برای جامعه به همراه دارد. داستان ضارب امام جماعت مسجد باغ فیض، که خود را داروساز معرفی کرده و انگیزهاش را بیکاری، سرخوردگی و مشکلات روانی عنوان کرده، نمونهای تکاندهنده از یک سقوط آرام است؛ سقوطی که در سکوت، سرمایه انسانی کشور را فرسوده میکند.