شرایط اقتصادی به اعتراضات میدان تیان آنمن دامن زد. در آن زمان نرخ تورم دو رقمی شد و معترضان احساس کردند که مشاغل خوب به نفع افرادی که ارتباطات سیاسی دارند، دستکاری شده است. آمار خود چین نشان داد که تا سال ۱۹۸۹، تورم به ۱۸ درصد رسید. دستمزدها با افزایش قیمتها همگام نبودند. بسیاری از مشاغلی که در دهه ۱۹۸۰ در چین در حال ظهور بودند، مشاغل تولیدی سطح پایین محسوب میشدند.