در حالی که تجارت جهانی با شتابی روزافزون به سمت دیجالی شدن و بهرهگیری از فناوریهای نوین حرکت میکند، بنادر جهان به کانونی حیاتی برای رقابت اقتصادی کشورها بدل شدهاند. با این حال، بنادر ایران با وجود موقعیت استراتژیک و ظرفیتهای بالقوه، همچنان از ضعف در هوشمندسازی و زیرساختهای فناورانه رنج میبرند؛ ضعفی که نه فقط توان رقابت کشور در زنجیرههای تامین بینالمللی را کاهش میدهد، بلکه فرصتهای بزرگ اقتصادی را نیز از دسترس دور میسازد.