چرا با وجود شبکه‌های اجتماعی احساس تنهاتر بودن می‌کنیم؟

پرسش اساسی این است که آیا این گسترش ارتباطات، به افزایش همدلی و نزدیکی انسان‌ها انجامیده است یا در پس این اتصال دائمی، نوعی تنهایی خاموش در حال گسترش است؟