آخرین یادداشت عبدی با عنوان «یتیم بودن آموزش»، روایتگر هشداری بود که مدتها در نوشتههایش تکرار میکرد: نظام آموزشیای که به جای اجتماعیسازی، به «کارخانه تولید نفرت و شبهعلم» تبدیل شده، اکنون میوههای تلخ خود را به جامعه عرضه کرده است. هشدار میداد که همین ساختار ناکارآمد، هم معلم را تحقیر کرده و هم دانشآموز را، و حالا در کمال شگفتی، مهار آنان را از خانوادهها طلب میکند.