واقعیت این بود که ما در فکر و نیت خود قصد داشتیم بیطرفی مطلق را چه در سیاست داخلی و چه در سیاست خارجی رعایت کنیم. مع ذلک این کار را دشوار یافتیم که با همه سیاستمداران و گروههای ایرانی و قدرتهای خارجی رویه دقیقاً یکسانی داشته باشیم، زیرا اشخاصی با ابراز همدلی و دوستی و تقاضاهای منطقی به ما مراجعه میکردند برخی دیگر با روحیه انتقادی و تقاضاهای غیر ممکن و بعضیها هم اصلاً مراجعه نمیکردند.