ظریف که از بیانیه الجزایر، قرارداد 598 تا برجام تقریبا در همه مذاکرات اساسی ایران حضور داشته، بیشترین فراز و فرود را یافته است. وی پس از برجام متهم گردید که بندهایی از توافق برجام را نمیدانسته و پیشبینی خروج امریکا را نکرده است. البته شاید مهمتر از آن، این بوده که چرا با وزیر خارجه امریکا قدم زده و تابوی رفتار با امریکاییها را شکسته است. وی پس از آنکه در دولت آقای پزشکیان به عنوان معاون رییسجمهور معرفی گردید، مجبور به ترک همه پستهای دولتی و گوشهنشینی در دانشگاه تهران شد.