وقتی از عدالت اجتماعی سخن میگوییم، اغلب ذهنها به سمت بازتوزیع ثروت، یارانهها یا دسترسی به خدمات بهداشتی و رفاهی میرود. اما در دنیای امروز، شاید هیچ ساحتی بهاندازهی «آموزش» نتواند نمایندهی واقعی عدالت باشد. آموزش و یادگیری نهتنها آیندهی فردی انسانها را میسازد، بلکه بستر توسعه پایدار اقتصادی و اجتماعی را فراهم میکند. در جامعهای که دسترسی به مهارت و دانش به صورت برابر توزیع نشده باشد، فاصلهی طبقاتی تنها در میزان درآمد یا دارایی نیست، بلکه در فرصتها و امکان پیشرفت ریشه میدواند.