جامعه ایران که روزهای سختی را پشت سر گذاشته، اکنون بیش از هر زمان دیگری نیاز دارد خود را در متن تصمیمها ببیند. هیچ آینده پایداری بدون حضور و مشارکت مردم شکل نمیگیرد. مردم نه فقط مخاطب پیامها، بلکه اصلیترین ذینفعان هر تصمیم بزرگند. هر گاه صدای جامعه شنیده و شأن شهروندی محترم شمرده شود، اعتماد و همراهی نیز آسانتر شکل میگیرد.