این یادداشت با مقایسه فضای سیاسی امروز آمریکا با نظریه «پایان تاریخ» فوکویاما، استدلال میکند نظم لیبرالدموکراتیک دچار فرسایش شده و «قدرت عریان» جایگزین قواعد چندجانبه شده است. نویسنده اقدامات ترامپ را نمونهای از پیوند قدرت رسمی با ایدئولوژی پوپولیستی و شبکههای نیمهرسمی میداند؛ جایی که رئیسجمهور همزمان مجری قانون و بازیگر شورشی علیه همان ساختار ظاهر میشود. نویسنده همچنین نشان میدهد جهان پسالیبرال نه فاقد ایدئولوژی، بلکه آکنده از ایدئولوژیهای سختگیرانه و ملیگرایانه است.