روانشناسی انتقادی، روایتی متفاوت از فهم ذهن انسان است؛ جریانی که با عبور از نگاه فردمحور، نقش ساختارهای اجتماعی، قدرت و ایدئولوژی را در شکلگیری تجربه انسانی برجسته میکند و بهجای درمان صرف، تغییر اجتماعی را بهعنوان راهی برای کاهش رنجهای روانی پیش مینهد.
