فوتبال در سینمای عباس کیارستمی حضوری تصادفی و زینتی ندارد. این بازی، که بخش جداییناپذیری از فرهنگ روزمره ایران است، در دو نقطه کلیدی از کارنامه کیارستمی ظاهر میشود و در هر دو، نه بهعنوان موضوع، بلکه بهعنوان ساختار معنایی به کار میرود، ساختاری که از طریق آن کیارستمی درباره میل، ناکامی و سرسختی زندگی حرف میزند.