این گزارش استدلال میکند که پایداری هرگونه توافق هستهای میان ایران و آمریکا، تنها در صورتی ممکن خواهد بود که در چارچوب یک معماری امنیتی جدید منطقهای قرار گیرد؛ معماریای که شامل پیمانهای عدم تجاوز، سازوکارهای مشترک امنیتی و ترتیبات اعتمادساز میان ایران، اسرائیل و کشورهای عربی باشد. نویسندگان بر ضرورت حفظ برنامه هستهای صلحآمیز ایران تحت نظارت سختگیرانه بینالمللی، ایجاد نهادهای دائمی گفتوگوی منطقهای و تقویت نقش قدرتهای میانی مانند عربستان، ترکیه، عمان و قطر تأکید دارند.