نجات تربیت از تجمل‌گرایی در سایه‌ی مشارکت آگاهانه‌ی والدین و مدرسه

بسیاری از مادران، با نیت خیر وارد عرصه‌ی فعالیت‌های مدرسه می‌شوند، اما کم‌کم در چرخه‌ای از مقایسه و رقابت گرفتار می‌شوند. خانواده‌هایی که توان مالی کمتری دارند، در سکوت و معذوریت کنار می‌کشند و این، به‌تدریج نوعی شکاف اجتماعی را حتی در فضای مدرسه شکل می‌دهد. کودکان نیز از همان سال‌های نخست، ناخودآگاه یاد می‌گیرند که «ظاهر» و «نمایش» بر «محتوا» و «معنا» برتری دارد. و این همان نقطه‌ای است که تربیت از مسیر واقعی خود فاصله می‌گیرد.