مهندسی اخلاق و اخلاق مهندسی

نسبت اخلاق مهندسی و مهندسی اخلاق، نسبت فرد و ساختار است؛ نسبت کنش و زمینه؛ نسبت کردار و جهان! هیچ‌یک بی‌دیگری پایدار نمی‌ماند. اخلاق مهندسی بدون مهندسی اخلاق فرسوده می‌شود؛ مهندسی اخلاق بدون اخلاق مهندسی پوسته‌ای توخالی است. آینده پایدار تنها زمانی متولد می‌شود که این دو، تار و پود یک واقعیت شوند.