تغییر در ادراک جمعی جامعه ایرانی محسوس است؛ جایی که «بهتر شدن» دیگر انتظار غالب نیست و «ادامه دادن» خود به هدف تبدیل میشود. خطر اصلی این وضعیت، بحران نیست. خطر اصلی، ماندن در تعلیق است. جایی که نه فشاری برای تغییر وجود دارد و نه چشماندازی برای بهبود.