بعد از جنگ ۱۲ روزه دیگر تردیدی نیست که در فضای داخلی ایران اصل مذاکره با آمریکا صرفاً یک موضع ایدئولوژیک نیست، بلکه به تدریج به یک واقعیت عینی تبدیل شده است. خروج آمریکا از برجام، ناتوانی اروپا در ایفای نقش مستقل و تداوم فشارهای اقتصادی حتی در دورههای گفتوگو و در نهایت همراهی آمریکا در جنگ ۱۲ روزه اسرائیل علیه ایران این تصور را تقویت کرده که مذاکره، دستکم در شکل کنونی آن، قادر به تولید «امنیت قابل اتکا» یا «گشایش پایدار اقتصادی» نیست.