بشر در سیر تکاملی خود زمانی متمدن شناخته شد که امکان انتخاب، ایجاد و توسعه سکونتگاهها را پیدا کرد و در مکانی مناسب اسکان یافت. اگر صدها سال پیش اسکان بشر و شهرنشینی با شکلی ابتدایی و ملاحظاتی ساده همراه بود، امروز برای برخورداری از سکونتگاههای مناسب می بایست دهها و بلکه صدها متغیر را مورد توجه قرار داد؛ لذا مدیریت شهرها و سکونت گاههای بشری با رویکردهای سنتی دیگر امکان پذیر نیست.