حزب عهد ایران، حزبی که نطفهی آن پیشتر در بستری تاریخی و به شکلی طبیعی و در نسبت با یکی دو مسئلهی خاص در ساختاری غیرنهادی و غیررسمی شکل گرفته بود و کلان روایتِ امروزِ آنان را قبلا به محک آزمونی عملی گذاشته و سنجیده بود. روایتِ مرکزی حزب، توافقگراییِ معطوف به حل مسئله از طریقِ توانبخشی به میانه سیاسی با رویکردی تدریجی برای گشایش افقِ اصلاحاتِ غیر رادیکال است.