فمینیسم سطحی که سریال «همه چیز عادلانه است» بر آن بنا شده بود، به جای پرداختن به مسائل واقعی زنان، تنها یک شعار تبلیغاتی بود. داستان گروهی از وکلای زن که علیه ساختار مردسالار میایستند، در عمل چیزی جز یک کلیشه تکراری و بیاثر نبود. این نوع روایتها نه به توانمندسازی زنان کمک میکند و نه ارزش هنری دارد؛ بلکه صرفاً ابزاری برای جلب توجه رسانهای و فروش محصولی بیکیفیت است.