اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی، صنعت بازیهای ویدیویی بر سر یک عدد به توافق رسید: نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه به استاندارد طلایی تبدیل شد که در آن بازی از یک نمایش اسلایدی ساده، به موجودی زنده و پویا تغییر ماهیت میداد. تمام تمرکز صنعت بر این عدد معطوف شد و پیام ساده بود: فریم بیشتر