شیء‌انگاری روابط

انسان، موجودی است که در بستر رابطه تعریف می‌‌شود و هویت خویش را در آیینه دیگری می‌یابد. اما چه می‌‌شود وقتی این آیینه، نه انعکاس‌دهنده هستیِ یگانه و منحصربه‌فرد، بلکه تبدیل به بازتابی کاربردی و مصنوعی از نیازهای ما می‌شود؟