سواری گرفتن از خاطرات/نقدی بر گرایش افراطی به نوستالوژی در سینمای بدنه

در سال‌های اخیر، سینمای بدنه ایران، یا دقیق‌تر همان «سینمای دون‌‌پایه کمدی» در یک چرخه تکراری و خسته‌کننده گرفتار شده است؛ چرخه‌ای‌که نام‌اش را می‌توان بی‌هیچ اغراقی نوستالوژی‌بازی پرسود و بی‌خلاقیت گذاشت.