بیهقی جهان زمان خود را مینگریست با گوشهچشمی به آینده که «مردمان دیگر عصرها بدان رجوع کنند و بدانند». و شاید در جهانبینیاش خطور نمیکرد مردمان عصرهای بعد و دیگر، آنچنان غره به دانش نداشته خویش هستند که مصداق این توصیه نخواهند بود. روز بیهقی گذشت، بیآنکه در جایی و مکانی عمومی و فرهنگی از این پندش یادی شود.