درحالیکه بسیاری از نخبگان و محذوفان همیشگی، در کنج عسرت و عزلت هستند و برای برآمدن این دولت اهتمام و تلاش جدی داشتهاند و دلخوش به وعدههای اعلامی دولت، از هیچ تلاشی فروگذاری نکردهاند، چگونه با چنین انتصابهای عجیب و سوالبرانگیزی از دایره خودیهای همیشگی و نادیدهگیری مزمن تخصصگرایی و شایستهسالاری، امید خود را حفظ و برای فردایی بهتر تلاش کنند؟