در ایران تشنه، آب دیگر موضوع مهندسی نیست؛ صحنهای هستیشناختی است که دو خیر راستین در آن روبهروی هم ایستادهاند. دولتی با عقلانیت تکنوکراتیک، آب را ستون امنیت ملی و موتور توسعه میداند و جامعه مدنی با عقلانیت اخلاقمحور، آن را حق نسلها و بنیاد عدالت زیستی میخواند.