ایتن هاوک: ستاره‌های سینما باید آخرین کسانی باشد که درباره سیاست صحبت کنند

همشهری آنلاین: در نشست خبری فیلم درام تاریخی تازه‌اش «وزن»، از این بازیگر نامزد اسکار درباره مسئولیت چهره‌های مشهور برای اظهار نظر درباره موضوعاتی مانند فاشیسم سؤال شد. او لحظه‌ای مکث کرد و گفت: «خب… احتمالاً آخرین جایی که باید برای مشاوره معنوی سراغش بروید، جمعی از هنرمندان جت‌لگ‌زده و مست است که درباره فیلم‌هایشان حرف می‌زنند. این جمله با خنده و تشویق حاضران همراه شد. هاوک سپس افزود: «من به قدرت سینما برای تأثیرگذاری باور دارم… می‌دانید هر شب خواب می‌بینیم و آن خواب‌ها یک‌جورهایی ما را ترمیم می‌کنند و برای روز بعد آماده‌مان می‌کنند؟ حس می‌کنم به‌طور جمعی، کل این جشنواره — همه شما و همه ما اینجا — مسئول خلق یک زندگی رؤیایی بین‌المللی هستیم. رؤیاهایمان چیست؟ درباره چه حرف می‌زنیم؟ به چه فکر می‌کنیم؟»

او گفت یکی از دلایلی که «وزن» را دوست دارد این است که «در هسته‌اش درباره گروهی از آدم‌هاست که فکر می‌کنند هیچ نقطه مشترکی ندارند، اما کنار هم جمع می‌شوند تا با طمع و شرارت نهادینه مبارزه کنند. و این چیزی است که ارزش جنگیدن دارد.» با این حال، هاوک در پایان پاسخ خود صریح‌تر گفت: «هر چیزی که با فاشیسم مبارزه کند، من طرفدارش هستم.»

سیاست همیشه در برلیناله موضوعی حساس بوده، اما امسال پس از آن‌که رئیس هیئت داوران ویم وندرس و چند چهره مشهور از پاسخ دادن به پرسش‌هایی درباره غزه، یورش‌های اداره مهاجرت آمریکا و اوج‌گیری سیاست‌های راست افراطی در جهان طفره رفتند، بحث‌ها شدت گرفت. در واکنش، روز سه‌شنبه نامه‌ای سرگشاده از سوی بیش از ۸۰ نفر از شرکت‌کنندگان کنونی یا پیشین جشنواره منتشر شد که از «سکوت» جشنواره درباره جنگ غزه انتقاد می‌کرد.

در بخش دیگری از نشست خبری، بار دیگر از هاوک درباره سیاست سؤال شد و خبرنگاری با اشاره به همان نامه سرگشاده، نظر او را درباره غزه جویا شد. هاوک صادقانه گفت: «آخرین باری که علناً درباره این مسائل صحبت کردم، واقعاً شوکه شدم از این‌که چقدر با دشمنی مواجه شد. بعضی‌ها می‌گفتند: “بازیگرها نباید درباره سیاست حرف بزنند.” اما من احساس می‌کنم دقیقاً برعکسش درست است: همه باید صحبت کنند. ما همه شهروندان جهانیم، همه اهمیت داریم، همه صدا داریم و همه حق داریم با هم اختلاف نظر داشته باشیم. این بخشی از مزیت زندگی در یک جامعه آزاد است.» او افزود که معمولاً «جلوی صورت چهره‌های مشهور میکروفن می‌گیرند، اما نه به این دلیل که ما قرار است به مردم بگوییم چه کار کنند. ما فقط هنرمان را به اشتراک می‌گذاریم. ما از بزرگ‌ترین ذهن‌های جهان نیستیم که بخواهیم سیاره را به صلح برسانیم.» با این حال تأکید کرد که اولویت هر بزرگسالی باید «مراقبت از همه کودکان» و «جوانان زندگی‌مان و اطمینان از داشتن دنیایی خوب برای آن‌ها» باشد.

او در پایان مستقیماً خطاب به خبرنگار گفت: «حس می‌کنم در سؤال شما کمی دستورکار متفاوتی نسبت به دستورکار من وجود دارد. اما به شما و به سؤال‌تان احترام می‌گذارم.»

هاوک در «وزن» به کارگردانی پادریک مک‌کینلی بازی می‌کند که نمایش اروپایی‌اش در قالب یک گالای ویژه برگزار شد. این فیلم که ماه گذشته در جشنواره ساندنس برای نخستین بار اکران شد، داستان «گروهی از محکومان ناامید را دنبال می‌کند که در سفری خطرناک از نظر جسمی و اخلاقی در مناطق دورافتاده حرکت می‌کنند». در این فیلم، هاوک نقش قهرمانی مردد اما کاردان را بازی می‌کند و راسل کرو در نقش مقابل او حضوری تهدیدآمیز و آرام دارد.

برلین سال‌هاست خانه جشنواره‌ای هاوک محسوب می‌شود؛ جایی که هر سه فیلم سه‌گانه «پیش از…» ساخته ریچارد لینکلیتر را برای نخستین بار به نمایش گذاشت. سال گذشته نیز این دو نفر فیلم «ماه آبی» را در بخش مسابقه معرفی کردند؛ فیلمی که برای هاوک نامزدی بهترین بازیگر در اسکار، بفتا، گلدن گلوب و جوایز انجمن بازیگران را به همراه داشت.