«وحشی» رقیبی جدی برای سریال های در حال پخش | قهرمانی که مخاطب به دنبالش است

همشهری آنلاین: تا کنون چند قسمت از فصل دوم سریال «وحشی» هومن سیدی پخش شده است، سریالی که در فصل اول توانست در میان دیگر سریال ها موفق تر باشد و مخاطب خودش را داشته باشد. حالا چند قمست از فصل دوم نی پخش شده و در برنامه این هفته کات، مسعود فراستی و سعید قطبی زاده درباره آن صحبت کردند.

مسعود فراستی:
• راستش در فصل دوم این سریال و با توجه به چند قمست پخش شده، به عنوان یک مخاطب نمی دانم با چه کسی باید همذات پنداری کنم، قهرمانی که از زندان بیرون آمده و با توجه به چند سالی که زندان بوده، باز هم با هر چیزی گریه می کند و با خودم می گوید، مخاطب با آن چطور کنار بیاید. وقتی فیلمسازی قهرمانی را در داستانش میسازد باید مخاطب با آن همذات پنداری کند.
• در سکانس هایی از فصل اول این سریال هم شخصیت ابتدا در سکانسی که بچه ها بودند و او با حرف هایی که زد باعث شد بچه ها از ماشین پایین بپرند، داستان پیش رفت اما در سکانس های بعد مانند نقشی که در دادگاه بازی کرد و یا عشقی که با وکیل در جریان پرونده شکل گرفت که به نظرم یکی از بزرگترین باگ های سریال بود و این عشق بسیاری بد و سطحی درآمده است و حتی قتل دوم صورت گرفت، به نظرم دیگر شخصیت اصلی بی گناه نیست. این آدمی که خودش را بی گناه می داند دیگر در سکانس قتل پیرمرد رفتارش از روی اشتباه نیست.
• موضع فیلمساز به قهرمانش در برخی از سکانس های سریال بسیار تحقیرآمیز است. او را رها می کند و باید دید کارگردان پروسه تبدیل این فرد به یک وحشی را چگونه به تماشاگر نشان می دهد و چطور پیش می رود. جواد عزتی در نقش داوود اشرف بیشتر از ۵ سال در زندان است، انواع آدم ها را می بیند اما باز در برخی واکنش ها جا می زند. انگار هومن سیدی نمی تواند رفتار درستی برای برخی سکانس ها داشته باشد.
• حتی در برخی از نماها نیز تحقیرآمیز بودن دیده می شود، کارگردان می خواهد فضای رقت انگیز را ایجاد کند اما موفق نیست مانند سکانس در پارک خوابیدن جواد عزتی.

سعید قطبی زاده:
• اگر بخواهم از ابتدا شروع کنم، در جریان مرگ دو بچه در فصل اول، تماشاگر درگیر این شخصیت بی گناه می شود، حتی جایی که همه آدم های اطرافش به او بدگمان هستند، تماشاگر از بی گناهی او خبر دارد و قهرمان را دنبال می کند. به نظرم این ایده هیچکاکی است. حتی اگر شما (مسعود فراستی) گمان می کنید که در نیامده است. تماشاگر می داند او کاری کرده یا نکرده است.
• درباره رابطه عاشقانه ایجاد شده با وکیل (نگار جواهریان) نیز به نظرم این یک کشمکش عاطفی است. با این انتخاب می خواهد جهش طبقاتی داشته باشد و از روی جاه طلبی طبقاتی است.
• موافقم که سریال از جاهای فرود می آید و در بخش زیادی این فضای عاشقانه و ارتباط دو نفر عجیب بوده و به خوبی شکل نمی گیرد. با همه این ها داوود اشرف از یک سو گرفتار پرونده اش است، از سوی دیگر درگیر مرگ مادر، فشار اقتصادی و حضور باند تبهکاری نیز باعث یک نوع سردرگمی و ترس شده است.
• در برخی از سکانس های «وحشی» قهرمان ویژگی های ضد قهرمان دارد. حالا در موقعیت هایی که قهرمان سپری می کند، کارگردان می خواهد نشان دهد که یک موجود، یک آدم بدبخت تبدیل به هیولا می شود.
• در سریال وحشی، دو محرک وجود دارد، یکی وکیل است و یکی شخصیت هولناک است که رامین راستاد بازی می کند. آدم خلافکار خصوصیات خودت را دارد از داشتن تتو و جای زخم و هیکل بزرگ و ... اما آدم ترسناک اتفاقا شبیه مابقی آدم ها بوده. درست است که عزتی در زندان آدم های خلافکار را زیاد داده اما در بیرون از زندان مواجه اش با یک آدم ترسناک است.
• درباره فیلمنامه می توانم یک نکته را با قطعیت بگویم که یک پلات پررنگ و جدی وقتی پیش می رود حواس بیننده را از این شخصیت پرت نمی کند. سریال های زیادی پخش می شود اما وحشی را اگر کسی یک قسمتش را نبیند می تواند از قسمت های دیگر آن را دنبال کند و این مهم است
• در این سریال بازی جواد عزتی قابل توجه است، او در نقش جدی بازی کرده مانند سریال «زخم کاری» اما در همین سریال هم گاهی شخصیت کمدی او دیده می شود اما در وحشی هم جواد عزتی و هم هومن سیدی به عنوان کارگردان جلوی آن را گرفته اند. عزتی خودش را کنترل کرده و مشخص است برای بازی تلاش زیادی کرده است.