چرا جام‌جهانی ۲۰۲۶ خاص‌ترین جام تاریخ است؟

به گزارش همشهری‌آنلاین، سوت آغاز به صدا درمی‌آید و قلب زمین برای یک ‌ماه کامل در سینه‌ آمریکای شمالی می‌تپد. جام‌جهانی‌۲۰۲۶ بالاخره آغاز می‌شود؛ جامی که بی‌اغراق باید آن را متفاوت‌ترین، ملتهب‌ترین و البته خاص‌ترین دوره در تمام تاریخ این رقابت‌ها دانست. همه‌چیز از روز انتخاب میزبان این رقابت‌ها آغاز شد؛ سپردن میزبانی جام‌جهانی برای اولین‌بار در تاریخ به ۳کشور آمریکا، کانادا و مکزیک. غیر از این فیفا در یک تصمیم تاریخی، با افزایش تعداد تیم‌ها از ۳۲ به ۴۸‌تیم، جغرافیا و هندسه‌ فوتبال را برای همیشه تغییر داده است. حالا ملت‌هایی که دهه‌ها پشت درهای بسته می‌ماندند، رؤیای خود را در مستطیل سبز جست‌وجو می‌کنند. همین گستردگی و حضور فرهنگ‌های جدید، به‌تنهایی کافی است تا این جام را «خاص» بنامیم، اما داستان این تورنمنت بسیار عمیق‌تر از اعداد و ارقام است.

سایه سنگین سیاست

جام‌جهانی ۲۰۲۶، بدون‌شک سیاسی‌ترین جام‌جهانی تاریخ نیز هست. برگزاری مسابقات در خاک ایالات متحده، آن‌هم در میانه‌ یکی از پرالتهاب‌ترین دوران‌های سیاسی، سایه‌ای سنگین روی مسابقات انداخته است. اتفاقات ماه‌های اخیر، از تصمیمات و رفتارهای جنجال‌برانگیز رئیس‌جمهور آمریکا گرفته تا سختگیری‌های بی‌سابقه در صدور ویزا، داستان‌های تلخ دیپورت‌شدن تماشاگران و حتی عوامل فیفا از فرودگاه‌ها و تنش‌های دیپلماتیک، نشان می‌دهد که فوتبال بار دیگر در تقاطع تاریخ و سیاست گرفتار شده است. در این جام، هر مسابقه تنها یک نبرد ورزشی نیست، بلکه رویارویی فرهنگ‌ها، ایدئولوژی‌ها و گاه پاسخ‌های دندان‌شکن در داخل زمین به سیاستمدارانی است که در جایگاه ویژه نشسته‌اند. تیم‌ها نه‌تنها برای افتخار ورزشی، بلکه در بسیاری از مواقع برای اثبات هویت و غرور ملی خود دربرابر محدودیت‌های سیاسی می‌جنگند.

نبرد با زمان

اما از هیاهوی سیاست که بگذریم، برای عاشقان سینه‌چاک فوتبال، این جام رنگ و بوی دلتنگی، حماسه و وداع دارد. ۴سال پیش در قطر، وقتی لیونل مسی جام طلایی را بالای سر برد و کریستیانو رونالدو با چشمانی اشک‌بار تونل ورزشگاه را ترک کرد، بسیاری از کارشناسان نوشتند: «پایان یک عصر». همه فکر می‌کردند این دو غول بی‌بدیل تاریخ به جام‌جهانی۲۰۲۶ نخواهند رسید. اما آنها با سرنوشت، با زمان و با بدن‌های خود جنگیدند. رونالدوی خستگی‌ناپذیر با ۴۱‌سال سن و لیونل مسی که در مرز ۳۹‌سالگی قرار دارد - هرچند آمادگی بدنی و اراده آنها آنقدر عجیب است که گاهی در افسانه‌ها و شوخی‌های فوتبالی سن‌شان را تا دهه‌ها بالاتر هم می‌برند! - خود را به خاک آمریکا رسانده‌اند. دیدن دوباره‌ این دو در بالاترین سطح، معجزه‌ای است که نسل ما با چشمان خود می‌بیند. این، قطعا و حتما، آخرین پرده از نمایش باشکوه این دو افسانه در جام‌جهانی است؛ نمایشی که هر لمس توپ در آن، بوی تاریخ می‌دهد.

ایستگاه پایانی

غم این وداع، تنها به مسی و رونالدو ختم نمی‌شود. جام‌جهانی۲۰۲۶، ایستگاه پایانی نسلی است که خاطرات جوانی یک دهه اخیر ما را ساختند. وقتی به لیست بازیکنانی که احتمالا آخرین جام جهانی‌شان را تجربه می‌کنند نگاه می‌کنیم، متوجه وزن احساسی این تورنمنت می‌شویم؛ لوکا مودریچ، همان جادوگر بی‌بدیل کروات که گویی زمان برایش متوقف شده است، نیمار، پسر طلایی برزیل که آمده تا پس از سال‌ها فراز و نشیب، آخرین قطعات هنرش را به رخ بکشد و مانوئل نویر و کوین دی‌بروینه که یکی دروازه‌بانی را از نو تعریف کرد و دیگری هندسه و زیبایی پاسکاری را. این فهرست دردناک همچنان ادامه دارد؛ از ادین ژکوی تمام‌نشدنی و محمد صلاح که می‌خواهد فرعون بی‌تکرار مصر بماند تا ویرجیل فن‌دایک (صخره‌ هلندی‌ها)، سادیو مانه، سون هیونگ‌مین (الماس درخشان کره‌جنوبی)، خامس رودریگز با آن پای چپ جادویی‌اش و حتی هری کین که شاید این آخرین شانس او برای شکستن طلسم جام‌های ملی‌اش باشد. ما در این جام، شاهد آخرین هنرنمایی بین‌المللی این ستاره‌ها خواهیم بود و هر تعویض، ممکن است به‌معنای خداحافظی همیشگی یکی از آنها با بزرگ‌ترین صحنه فوتبال باشد.

وارثان جدید

زیبایی جام‌جهانی۲۰۲۶ در این تقابل بی‌نظیر نهفته است؛ جایی که خورشید نسل قدیم در حال غروب است و ستارگان نسل جدید با تمام قوا طلوع می‌کنند. در همان چمن‌هایی که اسطوره‌ها آخرین قدم‌هایشان را برمی‌دارند، خون تازه‌ای در رگ‌های فوتبال جریان دارد. لامین یامال که در ۱۸سالگی به اندازه خیلی از ستاره‌های تاریخ قهرمانی دارد، ارلینگ هالند ویرانگر که تشنه‌ اثبات خود در رده ملی است، کیلیان امباپه‌ غیرقابل مهار، وینیسیوس جونیور با تکنیک ناب برزیلی‌اش، عثمان دمبله، آردا گولر جوان و جاه‌طلب و ده‌ها ستاره نوظهور دیگر، آماده‌ فتح جهان و گرفتن تاج و تخت هستند. این جام، محل برخورد ۲سیاره است؛ سیاره‌ تجربه‌های تلخ و شیرین گذشته و سیاره‌ انرژی، سرعت و جنون آینده.

برای تمامی فصول

وقتی تمام این قطعات را کنار هم می‌گذاریم، می‌فهمیم چرا باید به این تورنمنت لقب «جام خاص» ‌داد. میزبانی ۳کشور، حضور ۴۸‌تیم با رؤیاهای متفاوت، التهابات شدید سیاسی و اجتماعی، وداع دراماتیک و اشک‌بار اسطوره‌هایی که با آنها بزرگ شده‌ایم و ظهور پادشاهان جدید، همگی دست‌به‌دست هم داده‌اند تا فیلمنامه‌ای را بنویسند که هیچ استودیوی هالیوودی قادر به خلق آن نیست. جام‌جهانی ۲۰۲۶ تنها یک رویداد ورزشی نیست؛ یک رمان حماسی و نفسگیر است که از امروز، فصل اول آن مقابل چشمان ما ورق می‌خورد. آماده باشید؛ برای اشک‌ها، برای لبخندها، برای شگفتی‌ها و برای تماشای آخرین رقص خدایان فوتبال در دل توفان.