
به گزارش همشهری آنلاین، صادرات زعفران سالانه صدها میلیون دلار ارزآوری برای کشور به همراه دارد. فعالان این بخش میگویند افزایش بهرهوری مزارع، حفظ بازارهای صادراتی و نوسازی مزارع فرسوده، سه شرط اصلی تداوم جایگاه ایران به عنوان بزرگترین تولیدکننده زعفران جهان است.
زعفران در ۲۷ استان کشور کشت میشود؛ تربت حیدریه، گناباد و زاوه در خراسان رضوی در این میان جایگاهی بهتری دارند. مدیر جهاد کشاورزی شهرستان گناباد در خراسان رضوی به همشهری میگوید: «کشت زعفران به دلیل شرایط جوی و آب و هوایی نسبت به دو سال پیش کاهش پیدا کرده است. برای مثال، در گذشته سطح زیر کشت زعفران در گناباد ۳۵۰۰ هکتار بود که این رقم در حال حاضر به ۳۱۰۰ هکتار کاهش پیدا کرده است. با این حال، تولید زعفران کاهشی نبوده است و با وجود این، با انواع محلولپاشی و کوددهی در وضعیت مناسبی قرار دارد. در سالهای گذشته میزان برداشت زعفران خشک ۲۹۰۰ گرم در هکتار بود که در حال حاضر به ۳۱۵۰ گرم رسیده است.»
اسماعیل قربانی درباره بهبود شرایط کشت و برداشت زعفران هم میگوید: «باید شرایط و ضوابط خاصی برای آبیاری مزارع در نظر بگیریم و به سمت آبیاری تحت فشار حرکت کنیم.»
او با بیان اینکه زعفران با کیفیت اغلب به کشورهای آسیای میانه، کشورهای عربی و یکسری از کشورهای اروپایی صادر میشود، میافزاید: «تقریبا سالانه بین ۳۵۰۰ تا ۴۰۰۰ تن صادرات زعفران داریم و باقی تولید برای مصارف داخلی در نظر گرفته میشود.»
بعد از خراسان رضوی، خراسان جنوبی در رتبه دوم کشت زعفران در کشور قرار دارد. به گفته رئیس شرکت تعاونی زعفرانکاران خراسان جنوبی، با توجه به جنگ سوم تحمیلی، صادرات زعفران کم شد، ولی همچنان ادامه دارد.
رضا جوهری با بیان اینکه این استان سالانه حدود ۳۵۰ تن تولید زعفران دارد که حدود ۲۵۰ تن آن به کشورهای دیگر صادر میشود، به همشهری میگوید: «هر کیلوگرم زعفران بین ۱۵۰۰ تا ۱۸۰۰ دلار فروخته میشود. قیمتگذاری هر کیلوگرم زعفران در صادرات، بستگی به کشور مقصد دارد.»
او با بیان اینکه محصول زعفران ارزآوری فراوانی دارد، ادامه میدهد: «در حال حاضر روابط خوبی با کشور اسپانیا داریم و میتوانیم بر روی صادرات زعفران به این کشور حساب ویژهای باز کنیم.»
رئیس شرکت تعاونی زعفرانکاران خراسان جنوبی اضافه میکند: «امسال میزان بارندگی در خراسان جنوبی مناسب است، اما برای اینکه تولید افزایش یابد، باید دولت به کشاورزان تسهیلات دهد تا مزارع خود را از حالت سنتی خارج و بتوانند نهال مناسب تهیه کنند.»

















































