
به گزارش همشهریآنلاین، در گزارش زیر به نمایش حماسی تیم ملی فوتبال ایران در ادوار مختلف جام جهانی پرداخته شده است.
۱۷ خرداد ۱۳۵۷، عقابهای فوتبال ایران برای نخستین بار بالهای خود را در آسمان جام جهانی آرژانتین گشودند و نسلی طلایی با پیراهن سفید مقابل دیدگان مبهوت جهان تاریخسازی را آغاز کرد. تساوی حماسی یک یک در برابر اسکاتلند قدرتمند و گل خاطرهانگیز ایرج دانایی فرد بغض شوق را در گلوی یک ملت شکست ایران فرسنگها دور از خانه هویت فوتبالیاش را با شجاعت به رخ دنیا کشید.

۳۱ خرداد ۱۳۷۷ ورزشگاه ژرلان فرانسه شاهد دراماتیکترین تقابل تاریخ فوتبال بود؛ نبردی که فراتر از ورزش قلبها را فشرد پرواز بینظیر حمید استیلی و ضربه سر دلبرانهاش فریاد آزادی یک ملت شد. فرار تماشایی مهدویکیا در دقایق پایانی تیر خلاصی بود بر پیکر یانکیها پیروزی ۲ بر یک مقابل آمریکا جشنی ملی و حماسهای فراموش نشدنی را در تاریخ ایران رقم زد.

جام جهانی ۲۰۱۸ تئاتر رؤیاهای یوزها بود. همه چیز با اشک شوق برد دراماتیک ثانیههای پایانی مقابل مراکش آغاز شد اما اوج داستان در درام پرتغال رقم خورد علیرضا بیرانوند پسر سختکوش ایران رودرروی کریستیانو رونالدو ایستاد. او پنالتی فوق ستاره جهان را مهار کرد و دیالوگ افسانهای «چطوری کریس؟» در تاریخ ثبت شد؛ شبی که ایران تا آستانه صعودی تاریخی پرواز کرد، اما نشد که نشد.

پاییز ۱۴۰۱، جام جهانی قطر شاهد یکی از احساسیترین بازگشتهای تاریخ بود. پس از شکستی تلخ در بازی اول یوزها شجاعانه مقابل ولز به زمین بازگشتند توفان در ثانیههای پایانی وزید؛ شلیک مهارناپذیر روزبه چشمی در دقیقه ۹۸ و ضربه چیپ جادویی رامین رضاییان حماسهای خلق کرد که اشکها را به لبخند مبدل ساخت؛ نماد زنده ماندن امید در تاریکترین ،لحظات اما این بار هم معجزه کامل نشد.


















































