
همشهری -پریسا نوری: در جنگ اخیر، منطقه۲۱ به واسطه تمرکز مراکز نظامی و صنایع متعدد، بارها هدف حمله بود و حتی برخی از نقاط آن بیش از ۸۰ بار مورد اصابت قرار گرفت. با این حال روند بازسازی این بخش از جنوب غربی تهران با سرعت در حال پیشرفت است. محسن امیدیان، شهردار این منطقه در تلویزیون همشهری جزئیات بیشتری از اصابتها و اقدامات شهرداری ارائه داد.
بازسازی واحدهای آسیبدیده
در پی اصابتهای متعدد، بیش از ۳۲۰۰ واحد، آسیب جزئی تا جدی دید. از این تعداد ۱۳۱ واحد نیاز به مقاومسازی، تخریب و نوسازی دارند. ۲ هزار و ۲۰ واحد خسارات جزئی بود که با کمک گروههای جهادی بازسازی و تحویل مردم شده است. از مجموعه یک هزار و ۵۴ واحد نیازمند تعمیرات متوسط، تاکنون ۹۴۴ واحد از آنها تکمیل شده و بقیه حداکثر تا آخر این هفته تعیین تکلیف میشود.
۸۰ اصابت در یک نقطه
در منطقه ۲۱ ظرفیت بالایی از پهنههای نظامی وجود دارد که شناسایی شده و در جنگ تحمیلی سوم وضعیت به شکلی بود که همکاران به شوخی میگفتند ظاهراً بعضی از نقاط ۲۱ سهمیه روزانه دارد؛ باید سهم صبح و شبش پرداخت شود. ما موقعیتی داشتیم که روزی ۲ بار مورد اصابت قرار میگرفت و در مجموع ۸۰ بار هدف قرار گرفت.
حادثهای که تلخ شد
یک موقعیت نظامی در منطقهمان مورد اصابت قرار گرفت که پس از آن برای بازدید رفتم. البته با توجه به هشدار تخلیهای که داده بودند، عزیزانمان در بخش نظامی آسیب ندیدند؛ فقط آسیب به ساختمانها وارد شده بود. اما چیزی که واقعاً برای من خیلی تلخ بود، در کنار این مجموعه نظامی، یک پمپ بنزین بود که آسیب جدی دید و ۶ شهروند در آنجا شهید شدند. افرادی که شاید به نیت بنزین رفته بودند تا پس از آن به خارج تهران بروند. دیدن پیکر شهدایی که خانواده بودند و بازماندههایشان بیتابی میکردند، خیلی برایم سنگین بود.
مناعت طبع پیرمرد بازنشسته
در کنار اصابتها، صحنههای تأثیرگذار بسیاری هم دیدیم. یکی از همکارانم تعریف میکرد که برای پرداخت خسارت خانهای رفته بودند که ساکنانش وسع مالی چندانی نداشتند و حدود ۳۰ میلیون برآورد خسارت انجام دادیم، ولی آن آقای مسن که بازنشسته بود، اصلا نمیپذیرفت و اصرار داشت که اجازه بدهید ما سهم خودمان را در این جنگ پرداخت کنیم؛ بالاخره با اصرار همکاران ما پول را پذیرفت.
تلاش بیوقفه گروههای جهادی
برای مرمت خانهها، گروههای جهادی بسیاری از شهرهای مختلف آمده بودند. یکی از این گروهها که از شهر اراک آمده بود چند نفر شامل بنا، گچکار، تأسیساتی و نقاش و... با میانگین سنی بالای ۶۰ سال بودند. آنها از نماز صبح کار را شروع و تا ۲ ساعت بعد از نماز مغرب هم کار میکردند. روز اول که آمدند گفتند ۵ روز میمانیم، ولی وقتی حجم کار را دیدند گفتند ۵ روز دیگر هم کار میکنیم. روز دهم به آنها گفتم «ما ۲ موقعیت دیگر هم داریم ولی خجالت میکشم مطرح کنم.» گفتند: «ندیده قبول، ۴ روز دیگر هم میمانیم.»
همدلی شهروندان
در کنار گروههای جهادی، مردم عادی هم که تخصص نداشتند بارها مراجعه میکردند و میگفتند «آقا ما چهکار میتوانیم بکنیم؟» یکی میگفت: «آقا من تزریقات بلدم.» یکی میگفت: «من کاری نمیتوانم بکنم، ولی توان بدنی دارم؛ میتوانم در آواربرداری به شما کمک کنم.» یکی میگفت: «من هیچ کاری بلد نیستم، ولی به من جارو بدهید کمک کنم تا همکاران شما زودتر بتوانند این مسیر و معبر را باز کنند.» این همدلی مردم روحیه ما را بالا میبرد.
بازگشت مردم به خانهها
در اوج جنگ، آمار شهروندان ساکن در هتل ۸۰ خانواده بودند. ولی با توجه به اینکه فرایند بازسازی را به سرانجام رساندیم و در بخشهای مختلف هم تأمین ودیعه کردیم، الان آمار زیر ۴۰ خانوار است و تا هفته دیگر فکر میکنم همه واحدهای هتلی تخلیه شوند. با اینکه امکانات هتل خوب است، ولی خب مردم اصرار دارند که خانه خودشان را داشته باشند و زودتر تبدیل وضعیت اتفاق بیفتد و در منزل خودشان ساکن شوند.
تعیین تکلیف همه واحدها تا پایان بهار
طبق برنامهریزی در خرداد ماه همه واحدهای تخریب و نوسازی با تعیین پیمانکار تکلیفشان مشخص شده و ما براساس نوع خسارت، مسکن و سرپناه شهروندان را تامین و ودیعههای رهن منزل را به شهروندان پرداخت میکنیم. در حوزه زیرساخت هم مشکلی نداریم و معابر آسیب دیده بازسازی شدهاند. یک بخشی از وضعیت ما مربوط به واحدهای صنعتی است که طبق توافق با دولت، وزارت صمت پیگیر آنهاست.

















































