تصاویر عجیب زیر زمین راز یک آرامگاه ۲۵۰۰ ساله را فاش کرد | عکس

به گزارش همشهری آنلاین، به نقل از فرادید: این آرامگاه نه در جریان جست‌وجوی هدفمند برای یافتن یک گور سلتی، بلکه هنگام انجام بررسی‌های باستان‌شناسی مرتبط با ساخت یک نیروگاه خورشیدی در نزدیکی بزرگراه A۳ در منطقه لیمبورگ-ویلبرگ شناسایی شد. آنچه در ابتدا تنها خطوط و دایره‌هایی عجیب در تصاویر ژئومغناطیسی به نظر می‌رسید، خیلی زود به عنوان بقایای یک مجموعه تدفینی عظیم مربوط به فردی بلندپایه از جامعه سلت‌ها در آغاز عصر آهن شناسایی شد.

پیش از آغاز حفاری، هیچ نشانه‌ای وجود نداشت که زیر زمین‌های بلااستفاده نزدیک باد کامبرگ، آرامگاهی متعلق به یکی از نخبگان سلتی پنهان شده باشد. کای موکنبرگر، باستان‌شناس مسئول منطقه، در چارچوب بررسی‌های مربوط به احداث پارک خورشیدی، دستور انجام یک پیمایش ژئومغناطیسی را صادر کرد.

تصاویر به‌دست‌آمده دو خط باریک و موازی را نشان می‌دادند که در امتداد زمین کشیده شده و به یک ساختار دایره‌ای ختم می‌شدند. درون این دایره نیز یک ناهنجاری مستطیل‌شکل با مرزهای بسیار مشخص دیده می‌شد. برای باستان‌شناسانی که با آرامگاه‌های اشرافی عصر آهن آشنا هستند، این الگو بسیار آشنا بود؛ ساختاری مشابه مسیرهای آیینی و تپه‌های تدفینی دیده‌شده در محوطه‌های مهم سلتی، از جمله گلاوبرگ در هسن.

موکنبرگر گفته است که در ابتدا این احتمال را بیشتر شبیه یک شوخی می‌دانست، زیرا الگو بیش از حد کامل به نظر می‌رسید. اما با آغاز حفاری، همه چیز تغییر کرد. یک بیل مکانیکی قطعات فلزی از جمله بخشی از یک سرنیزه آهنی را از دل خاک بیرون آورد. این نخستین نشانه قطعی بود که گروه کاوش به اتاق تدفین رسیده است.

دیوارهای چوبی اتاق تدفین در طول قرن‌ها کاملاً پوسیده بودند و هیچ بقایای انسانی نیز از فرد دفن‌شده باقی نمانده بود. با این حال، اشیای همراه متوفی همچنان در محل حضور داشتند و ارزش استثنایی داشتند.

از چشمگیرترین یافته‌ها می‌توان به سه حلقه طلای خالص اشاره کرد. به نظر می‌رسد فرد متوفی هنگام مراسم تدفین یکی را بر گردن، دیگری را بر بازو و سومی را بر انگشت خود داشته است. این زیورآلات با وجود بیش از دو هزار سال حضور در زیر خاک، در شرایطی بسیار مطلوب حفظ شده‌اند.

اهمیت این طلاها تنها به ارزش مادی آن‌ها محدود نمی‌شود. در اروپای آغاز عصر آهن، چنین اشیایی نماد آشکار جایگاه اجتماعی، هویت و قدرت بودند. همراهی این اشیا با دیگر یافته‌های باد کامبرگ نشان می‌دهد که فرد دفن‌شده از جایگاهی بسیار بالاتر از مردم عادی منطقه برخوردار بوده است.

شاید شگفت‌انگیزترین بخش این کشف، بقایای یک ارابه دوچرخ باشد که درون آرامگاه قرار داده شده بود. باستان‌شناسان و متخصصان مرمت اکنون اجزای این وسیله را در اداره حفاظت از آثار تاریخی ایالت در شهر ویسبادن بررسی می‌کنند.

در میان یافته‌ها، قطعات آهنی متعلق به دو چرخ چوبی دیده می‌شود. این نوارهای فلزی زمانی سطح تماس چرخ‌ها با زمین را تشکیل می‌دادند. قطر چرخ‌ها احتمالاً به حدود ۱٫۲ متر می‌رسیده و به نظر می‌رسد پیش از قرار دادن ارابه در آرامگاه، آن‌ها را جدا کرده و به‌صورت عمودی کنار دیوار اتاق تدفین قرار داده بودند.

دیگر قطعات کشف‌شده نشان می‌دهد که ارابه احتمالاً تزئینات فراوانی داشته است. درپوش‌های بزرگ محور چرخ‌ها و اتصالات فلزی که احتمالا از جنس برنز بوده‌اند، زمانی درخششی مایل به طلایی و سرخ‌رنگ داشته‌اند. در یکی از این قطعات حتی بقایای محور چوبی اصلی نیز باقی مانده است.

در سراسر هسن تنها تعداد اندکی از تدفین‌های ارابه‌ای سلتی شناخته شده‌اند و نمونه باد کامبرگ به دلیل کیفیت و تنوع اشیای حفظ‌شده، اهمیت ویژه‌ای دارد.

تاکنون حدود ۱۰۰ شیء از این آرامگاه به دست آمده است. بسیاری از این آثار بسیار شکننده بودند و به همین دلیل باستان‌شناسان آن‌ها را به‌طور کامل در محل حفاری بیرون نیاوردند. در عوض، اشیا همراه با توده‌های خاک اطرافشان جدا شده و به کارگاه مرمت در ویسبادن منتقل شدند.

در آنجا متخصصان با استفاده از اشعه ایکس و دیگر روش‌های تصویربرداری، پیش از برداشتن خاک، محتویات بلوک‌ها را بررسی می‌کنند. این روش امکان ثبت دقیق موقعیت اشیا و شناسایی مواد حساس را پیش از تماس مستقیم فراهم می‌کند.

از دیگر یافته‌های کوچک‌تر می‌توان به مهره‌های برنزی، زیورآلات احتمالی از شیشه یا کهربا، حلقه‌هایی که شاید بخشی از کمربند بوده‌اند، یک چاقوی کوچک داس‌مانند برای استفاده روزمره و قطعات سفالی از جمله بخشی از یک ظرف موسوم به «کوزه عدسی‌شکل» اشاره کرد.

هر یک از این اشیا سرنخی کوچک در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهد و در کنار یکدیگر می‌توانند به درک هویت فرد دفن‌شده، شیوه تدفین او و جامعه‌ای که این آرامگاه را ساخته است کمک کنند.

گمان می‌رود این آرامگاه به نیمه نخست سده پنجم پیش از میلاد تعلق داشته باشد؛ یعنی آغاز عصر آهن. اشیای آن از نظر زمانی با دیگر کشفیات مشهور سلتی در هسن، به‌ویژه گلاوبرگ، هم‌دوره هستند.