پشت‌پرده آگهی استخدام با حقوق ۲۰۰میلیاردی + عکس

به گزارش همشهری آنلاین این قصه رازآلود و وسوسه‌کننده از چت‌روم‌های قدیمی یاهو مسنجر شروع شد، وبلاگ‌های دهه هشتاد را پشت سر گذاشت و حالا در عصر اینستاگرام همچنان موضوعی داغ است. هر بار که این عکس ترند می‌شود، هزاران نفر حتی با اینکه شجاعت کافی را در خودشان نمی‌بینند، جذب رقم دستمزد پیشنهادی می‌شوند. فقط آدم‌های باهوش ممکن است به الگوریتم‌های اینستاگرام شک کنند و دنبال ماجرای واقعی عکس معروف لا ژومان بگردند. دقیقا کاری که می‌خواهیم در این نوشته انجام دهیم.

استخدام نگهبان فانوس دریایی؛ از یاهو مسنجر تا اینستاگرام
داستان این فانوس دریایی برای من و هم‌نسلانم تازگی ندارد. سال‌ها پیش، وقتی اتصال اینترنت به معنای صدای قیژقیژ مودم‌های دیال‌آپ و ورود به چت یاهو مسنجر بود، برای اولین بار این عکس دست‌به‌دست ‌شد.

آن زمان خبری از ویدیوهای کوتاه نبود. عکس را در فرمت‌های کم‌کیفیت برای هم ایمیل می‌کردیم یا در وبلاگ‌های پرشین‌بلاگ و بلاگفا پستی درباره‌اش می‌نوشتیم. آن روزها این عکس و شرحی که برایش نوشته بودند حکم بهشت موعود را داشت. پیش خودم فکر می‌کردم این گزینه روز و روزگاری شغل محبوبم خواهد بود. از شما چه پنهان خودم را تنها در یک برج سنگی، دور از آدم‌ها و شلوغی شهر، با صدای موج‌ها و البته حقوق رویایی تصور می‌کردم.

در سال‌های بعد، پلتفرم‌ها عوض شدند و فیسبوک و تلگرام آمدند ولی باز هر از گاهی تصویر این برج سنگی ترند می‌شد. درست مثل الان که در عصر اینستاگرام به سر می‌بریم. حقوق ۱.۲ میلیون دلاری هنوز هم وسوسه‌کننده است نه؟ بالاخره طاقت نیاوردم، دلم را به دریا زدم و تصمیم گرفتم درباره این آگهی وسوسه‌کننده تحقیق کنم.

فانوس دریایی لا ژومان کجاست؛ یک دژ سنگی در اقیانوس اطلس
قدم اول، پیدا کردن هویت این سازه بود. متوجه شدم این فانوس دریایی کاملا واقعی است و نامش «لا ژومان» (La Jument) است. در شمال غربی فرانسه، در منطقه بریتانی و در یکی از خطرناک‌ترین و بدنام‌ترین نقاط اقیانوس اطلس ساخته شده است؛ جایی که به دلیل صخره‌های زیرآبی تیز و جریان‌های دریایی وحشتناک تا الان صدها کشتی را به قعر دریا فرستاده است.

ساخت برج در اوایل قرن بیستم به پایان رسید. کارگران مجبور بودند در روزهایی که دریا کمی آرام بود، قطعه قطعه سنگ‌ها را روی هم بگذارند اما ماجرای آن مرد زردپوش چیست؟

داستان واقعی عکس فانوس دریایی و مردی که روی برج ایستاده

خود عکس هم داستان دراماتیکی دارد و در دسامبر سال ۱۹۸۹ توسط عکاس سرشناس فرانسوی، «ژان گیشار» ثبت شده است. در آن روز، طوفانی سهمگین با سرعت بیش از صد کیلومتر در ساعت رخ داد. گیشار با هلی‌کوپتر به بالای فانوس دریایی رفت تا از خشم اقیانوس عکاسی کند.

مردی که با بارانی زرد در درگاه ایستاده، «تئودور مالگورن» نگهبان وقت فانوس دریایی است. تئودور با وجود طوفان، صدای هلی‌کوپتر را می‌شنود و به گمان اینکه گروه نجات دنبالش آمده‌اند، درِ سنگر بتنی را باز می‌کند و بیرون می‌آید. دقیقا در همان لحظه، یک موج غول‌پیکر به ارتفاع بیش از سی متر به دیواره برج می‌کوبد و مانند یک هیولای سفید کل سازه را به تسخیر خود درمی‌آورد.

عکاس دکمه شاتر را فشار می‌دهد تا این شاهکار تاریخ عکاسی را ثبت کند. تئودور خوش‌شانس بود که در کسری از ثانیه به حجم فاجعه پی می‌برد و موفق می‌شود در آهنی را ببندد و به داخل برج پناه ببرد. در نهایت با اینکه موج تمام بالکن را قورت داد تئودور توانست با خوش‌شانسی زنده بماند.

آیا حقوق ۱.۲ میلیون دلاری نگهبانی فانوس دریایی واقعیت دارد؟

بگذارید به بخش جذاب آگهی یعنی حقوق ۱.۲ میلیون دلاری بپردازیم. وقتی به سایت‌ رسمی مدیریت بنادر و فانوس‌های دریایی فرانسه سر زدم، حقیقت این بخش از ماجرا نیز برایم روشن شد.

اول اینکه اصلا شغلی به نام «نگهبان فانوس دریایی لا ژومان» دیگر وجود خارجی ندارد! این برج سنگی مخوف از سال ۱۹۹۱، یعنی دقیقا دو سال پس از ثبت آن عکس معروف، به طور کامل اتوماتیک و هوشمند شد و سیستم‌های مکانیکی، رادارهای پیشرفته و پنل‌های خورشیدی جای انسان را گرفتند. حالا سال‌هاست هر از گاهی تکنیسین‌ها با هلی‌کوپتر برای تعمیرات دوره‌ای به آنجا سر می‌زنند. خیالتان راحت! تقریبا تمام فانوس‌های دریایی خطرناک دنیا سال‌هاست که بدون انسان اداره می‌شوند.

حقیقت دوم درباره میزان دستمزد است. در همان سال‌هایی که این شغل هنوز وجود داشت، نگهبانان فانوس دریایی کارمندان معمولی دولت محسوب می‌شدند و حقوق بسیار ناچیزی در حد یک کارگر ساده یا یک کارمند جزء دریافت می‌کردند.

کارشان به قدری سخت و طاقت‌فرسا بود که مردم عادی این فانوس‌ها را قطعه‌ای از جهنم می‌دانستند. تنهایی مطلق، رطوبت شدید، صدای همیشگی و کرکننده موج‌ها و دوری از خانواده، خیلی از نگهبانان را به مرز جنون می‌کشاند.

چرا شایعه استخدام نگهبان فانوس دریایی پرطرفدار است؟

احساس عجیبی دارم. از یک طرف رویای شغل محبوبم کاملا فروریخته است و از طرف دیگر قدرت عجیب شبکه‌های اجتماعی ذهنم را مشغول کرده است. صفحات اینستاگرامی برای جذب مخاطب، گرفتن لایک و بالا بردن نرخ تعامل، نیازمند قصه‌های عجیب هستند.

به نظر آنها چیزی بهتر از ترکیب ترس، تنهایی و یک حقوق افسانه‌ای وجود ندارد. پس عکسی واقعی از ۳۷ سال پیش را برمی‌دارند، داستانی کاملا دروغین به آن سنجاق می‌کنند و به خورد مخاطب می‌دهند. خیلی‌ها کامنت گذاشته‌اند: «من حاضرم بروم» و خودشان را ایستاده جلوی درگاه آن برج سنگی در میان امواج ۳۰ متری اقیانوس اطلس تصور می‌کنند.