چراغ لب پله روکار mcrسقف پاسیو . اجرای نورگیربرس صنعتیخریدار ضایعات کامپیوتری

جای خالی گزارشگر محبوب در دربی اکشن | اگر عادل بود، چه می‌گفت؟
به گزارش همشهری‌آنلاین، گزارشگر خوب، این خاصیت را دارد که بازی‌های مهم فوتبال را خاطره‌انگیزتر کند. چنین گزارشگری مثل نمک، مثل چاشنی کنار غذا باعث افزایش کیفیت و بهبود طعم می‌شود و ممکن است چیزی بگوید که تا سال‌ها در خاطر مردم باقی بماند. به‌طور مشخص داریم از عادل فردوسی‌پور حرف می‌زنیم؛ گزارشگری که ۲ سال است صدایش را نشنیده‌ایم و کمپین مشترک هواداران پرسپولیس و استقلال هم برای اینکه او داربی تهران را گزارش کند، شکست خورد. در نهایت مسابقه‌ای که کلی حادثه و حاشیه داشت، تمام شد و رفت پی کارش، بی‌آنکه جمله‌ای مهم از آن به یادگار مانده باشد. البته نه اینکه محمدرضا احمدی گزارشگر بدی باشد. اتفاقا در اوج تنگدستی خودخواسته تلویزیون، احمدی بهترین گزینه سازمان است، اما اگر عادل بود، شاید قصه دیگری به جا می‌ماند. تصور کنید فردوسی‌پور گزارشگر بازی اخیر پرسپولیس و استقلال بود. روایت او از برخورد وحید امیری و مهدی قائدی در محوطه جریمه می‌توانست شنیدنی باشد، همینطور از تکل خشن کمال کامیابی‌نیا روی پای محمد نادری و نیز تکل خشن خود نادری در پایان بازی. دوست داشتیم بدانیم عادل در مورد پر شدن آفساید از سوی وریا غفوری چه دیدگاهی دارد و مخصوصا در مورد شادی گل عیسی آل‌کثیر چه می‌گوید. قطعا این گزارشگر می‌توانست چیزی به بازی اضافه کند که در یادها بماند. او می‌توانست پیوندی بین این شادی دردسرساز عیسی با محرومیتش برقرار کند، اما احمدی بی‌اندازه ساده از کنار این موقعیت گذشت. به یاد بیاورید که عادل بعد از شادی گل امید عالیشاه در داربی دوم آذر ۹۳ که به‌خاطر درآوردن پیراهنش از زمین اخراج شد، چه جملات بامزه‌ای گفت. آن روز اتفاقا محمد نوری هم بعد از زدن گل اول پرسپولیس 6حرکت مشابهی کرد. فردوسی‌پور در مورد او می‌گفت: «حالا پیراهنش رو در میاره، بازوبند کاپیتانیش رو هم در میاره، دیگه بقیه چیزها رو در نمیاره...!» دعواهای آخر بازی هم که خوراک خودش بود، با همان جمله همیشگی: «آخ، آخ، چه خبره اونجا، همه دارن همدیگه رو می‌زنن.» عادل اما در خانه نشست تا محمدرضا احمدی عزیز ۹۰ دقیقه همه را به انصاف و رعایت اخلاقیات نصیحت کند و آخر مسابقه هم بچه‌های خوب را به خدای بزرگ و مهربان بسپارد! کد خبر 601543