تجربه ۹۱ درصد زنان ایرانی از خشونت روانی در دوران قرنطینه

تجربه ۹۱ درصد زنان ایرانی از خشونت روانی در دوران قرنطینه
به گزارش همشهری آنلاین به نقل از ایسنا، دکتر تهمینه شاوردی با بیان اینکه ۶۵.۸ درصد زنان، خشونت جسمی، ۴۲.۶ درصد خشونت جنسی و ۳۸.۲ درصد خشونت منجر به صدمه را تجربه کرده‌اند، ادامه داد: برخی از شاخص های اجتماعی بر میزان و نوع خشونت علیه زنان تاثیرگذار است،  سن، میزان تحصیلات و پایگاه اقتصادی اجتماعی به خصوص میزان درآمد مرد و حتی میزان اعتیاد مردان به مشروبات الکلی، دخانیات یا مواد مخدر از جمله عوامل مداخله‌گر برای اعمال انجام خشونت است. این پژوهشگر درباره خشونت خانگی نیز توضیح داد: به عنوان مثال در خانواده‌هایی که از نظر وضعیت اقتصادی و اجتماعی در سطح پایینی هستند،  زنان و دختران بیشتر قربانی خشونت خانگی می شوند. به عبارتی پایین بودن سطح وضعیت اقتصادی و اجتماعی می تواند خشونت علیه زنان را در این خانواده ها ۴ برابر افزایش دهد. به گفته وی، اکثر مطالعات بیانگر این است که زنان جوان تر و دارای تحصیلات پایین بیشتر در معرض خشونت از سوی همسر قرار می گیرند و از سوی دیگر خشونت علیه زنان با سن مرد در رابطه است به طوری که هرچه میزان سن مرد افزایش یابد خشونت مرد نسبت به همسرش کاهش پیدا می کند. از طرفی هر چه سن زن هنگام ازدواج کمتر باشد، میزان خشونت علیه او توسط همسرش افزایش می یابد.   عضو هیات مدیره انجمن ایرانی مطالعات زنان، خشونت فیزیکی، مالی و کلامی را سه خشونت عمده علیه زنان دانست و ادامه داد: از سوی دیگر میزان درآمد مردان نیز با میزان خشونت آنها علیه زنان مرتبط است. هر چقدر میزان در آمد مردان پایین تر باشد خشونت بیشتری نسبت به همسر خود نشان می دهند. در واقع مردان برای حفظ تسلط خود بر خانه و موقعیت برتر خود دست به خشونت می زنند.   شاوردی با استناد بر مطالعات سازمان بهداشت جهانی تصریح کرد: کودکانی که در خانواده‌هایی بزرگ می‌شوند که در آن خشونت وجود دارد، ممکن است دچار طیفی از اختلالات رفتاری و عاطفی شوند. اینها همچنین می توانند با ارتکاب یا تجربه خشونت در آینده مرتبط باشند. پیامدهای خشونت جنسی بسیار زیاد است و تأثیرات موجی در سراسر جامعه دارد. زنان ممکن است از انزوا، ناتوانی در کار، از دست دادن دستمزد، عدم مشارکت در فعالیت های منظم و توانایی محدود در مراقبت از خود و فرزندان خود رنج ببرند. دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی با بیان اینکه تنها یک قتل از هر ۵ قتل در سطح جهان توسط همسر مقتول یا سایر اعضای خانواده‌اش انجام می شود و با این حال زنان و دختران اکثریت قریب به اتفاق این مرگ ها را شامل می شوند، خاطرنشان کرد: در دنیا کماکان خشونت علیه زنان تا مرحله قتل اتفاق می افتد. علیرغم برنامه‌های بسیاری که برای ریشه‌کن کردن آن‌ها انجام شده است، در سال‌های اخیر پیشرفت ملموسی در حفاظت و نجات جان زنان قربانی قتل، شریک جنسی یا خانوادگی حاصل نشده است. بسیاری از زنان نه تنها در مواجهه با خشونت در خانه خود، بلکه با نا امید شدن از سیستم های عدالت کیفری که قادر به پاسخگویی کافی نیستند یا ظرفیت و دانش لازم برای انجام این کار را ندارند؛ هنوز خود را تنها می بینند. وی بیان کرد: قتل یک زن توسط شریک زندگی او اغلب نقطه اوج خشونت طولانی مدت است و می توان از آن جلوگیری کرد. نهادهای محلی، ملی و بین‌المللی باید تلاش‌های خود را برای کمک و حمایت از زنانی که قربانی چنین خشونت‌هایی می‌شوند، افزایش دهند. توسعه و اجرای مؤثر راهبردهای ملی برای مبارزه با خشونت مبتنی بر جنسیت و قانون‌گذاری برای رسیدگی به خشونت خانگی، آزار جنسی و تجاوز زناشویی می‌تواند به ایجاد یک سیستم حفاظتی مناسب کمک کند و تضمین کند که برای چنین جنایاتی معافیت از مجازات وجود ندارد. کد خبر 639697