میراث ناملموس نیازمند پلتفرم ثبت مالکیت است/ باید حوزه NFT را در حوزه فرش، منبت و صنایع دستی اجرایی کنیم/ کشورهای دیگر مدل سه بعدی سردیس تخت جمشید را ۱۰۰ دلار می‌فروشند
یکی از فعالان عرصه خلاقیت و نوآوری در حوزه میراث و گردشگری معتقد است: حوزه NFT را می‌توان در خصوص فرش ماشینی، منبت کاری و انواع آثار صنایع دستی اجرایی کنیم. در این میان اولویت واقعیت افزوده، مجازی و ترکیبی در حوزه گردشگری و گردشگری سلامت است. به گزارش خبرنگار ایلنا، با ورود به عصر جدید دنیای تکنولوژی رنگ و بوی دیگری گرفته است. پلتفرم‌های مختلف به این دنیا ورود کرده و دنیای واقعی جای خود را به دنیای مجازی داده است. حوزه‌های مختلف از این مهم بهره می‌گیرند و گردشگری و صنایع دستی و میراث‌فرهنگی نیز از این عالم دور نیستند. در این میان شاهد شکل گیری خانه‌های خلاق و نوآوری به عنوان یکی از هسته‌های مهم کمک به تسهیل و تسریع ایده و طرح‌های خلاقانه، نوآورانه هستیم و تیم‌های آن‌ها برای ایجاد کسب و کار و تجاری‌سازی محصولاتشان در تلاش هستند. مهرداد رشیدیان (مسئول خانه خلاق استان همدان) در حوزه تولید محتوای میراث ناملموس فعال است و حدود ۱۰ سال است که در این حوزه فعال است چراکه در این حوزه بخش‌های تئوریک بسیار ضعیف بود. او با اشاره به آنکه در انجام فعالیت‌های استارت‌آپی کشور ما به اندازه‌ای ظرفیت دارد که هرکس ایده‌ای داشته باشد می‌تواند به راحتی آنرا به نتیجه برساند، گفت: ظرفیت‌های علمی در این حوزه موجود است و شرکت‌هایی که بتوانند نیازهای فنی در این حوزه را فراهم کنند تا بتوانیم خروجی‌های لازم را داشته باشیم نیز فعالیت‌های خود را شروع کرده‌اند. رشیدیان با اشاره به آنکه حوزه میراث ناملموس ما نیازمند پلتفرمی است که مالکان اثر بتوانند اثر و هنر خود را در آن ثبت کنند، اظهار کرد: به طور مثال در حوزه مبل منبت و منب‌کاری، هیچ جایی وجود ندارد که منبت‌کاران بتوانند طرح‌های اختصاصی خود را در آن ثبت کنند تا سایر بخش‌ها بتوانند با حفظ کپی رایت و حفظ مالکیت اثر درصدد استفاده از آن طرح برآیند. نباید فراموش کرد که این طرح‌ها و چگونگی خلق آن نسل به نسل منتقل شده‌اند و با ورود دستگاه سی ان سی به این حوزه، طرح‌ها وارد دستگاه می‌شوند و منبت توسط دستگاه انجام می‌شود. در واقع جایی برای حفظ هویت اثر وجود ندارد. این فعال حوزه خلاقیت و نوآوری تصریح کرد: در حوزه تکنولوژی‌های جدید در بخش رمزارزها، اتریوم به صورت NFT قابل فروش است. به این معنا که اگر NFT برای شخصی ثبت شود به نام او در کیف پولش می‌ماند و با نام خودش قابل فروش است و قابل معاوضه با فرد دیگری نیست فقط می‌توان حق امتیاز داد. اگر بتوانیم این عملیات رادر حوزه میراث ناملموس هم اجرایی کنیم و به جای آنکه به کسی فایل اصلی اثر را بدهیم فقط حق امتیاز آنرا بفروشیم می‌توانیم هویت و حق مالکیت آثار را حفظ کنیم. او با اشاره به آنکه این تکنولوژی نه تنها در حوزه آثاری مانند منبت کاری که با دستگاه CNC اجرا می‌شوند قابلیت اجرایی شدن دارد بلکه در حوزه فرش ماشینی، انواع برش‌ها و انواع آثار صنایع دستی که با دستگاه قابل برش هستند، قابلیت اجرایی شدن دارد. به گفته رشیدیان، در حوزه شبیه‌سازی و واقعیت مجازی و واقعیت ۳۶۰ درجه نیز ورود کرده‌ایم ولی این مهم هنوز آنچنان که باید در حوزه گردشگری ورود نکرده است. این درحالی است که ظرفیت‌های زیادی دارد. بسیاری از تکنولوژی‌های ترند دنیا که در ۲۰۲۰ تا ۲۰۳۰ مورد توجه قرار خواهند گرفت بر پایه واقعیت افزوده، واقعیت مجازی و واقعیت ترکیبی است. در این میان اولویت بر حوزه گردشگری و گردشگری سلامت است. به گفته او در حوزه چاپ سه بعدی نیز اینگونه است چنانکه در برخی نقاط دنیا شاهد آن هستیم که مدل سه بعدی سردیس تخت جمشید در سایت‌های خارجی حدود ۱۰۰ دلار به فروش می‌رسد. این درحالی است که بسیاری از این مدل‌های سه بعدی در استودیوهای کشور وجود دارد که فقط آن‌ها را دپو کرده‌ایم و امکان ارائه آنرا نداریم. بسیاری از این مدل‌ها ممکن است طی سال‌های آینده بر اثر عواملی مانند زلزله و… از بین بروند. از این مدل‌ها نه تنها استفاده نمی‌کنند و آن‌ها را ارائه نمی‌دهیم بلکه به کسی هم نمی‌دهند که استفاده کند و درآمدی هم از آن بدست نمی‌آورند. این فعال عرصه خلاقیت و نوآوری یادآور شد: وقتی یک سایت خارجی می‌تواند سردیس تخت جمشید را ۱۰۰ دلار بفروشد ما با داشتن مدل‌های سه بعدی متنوع و خاص می‌توانیم درآمد میلیون دلاری از این حوزه داشته باشیم. نباید فراموش کرد که پلتفرم‌ها در دنیا شکل گرفته‌اند و ما باید با آن همراه شویم. مالکیت این محتوا از آن ماست و ما می‌توانیم از آن استفاده کنیم و درآمد داشته باشیم. انتهای پیام/