اگر صفحه را درست نمی‌بینید اینجا را کلیک کنید

تقی پور: در مسابقات به دلایلی مدال طلا را از ما گرفتند/ کاتا دیده نمی‌شود و مظلوم است
ورزشکار و قهرمان دوره‌های پیش کاراته ایران و جهان در بخش کاتا در برنامه صبحگاهی شبکه پنج سیما از قهرمانی‌های خود و چالش‌های این رشته ورزشی گفت. به گزارش ایلنا و به نقل از روابط عمومی شبکه پنج سیما، الناز تقی پور در «سلام تهران» با اشاره به کسب مدال برنز  در مسابقات آلماتی، گفت: من به همراه هم‌تیمی‌هایم نجمه قاضی‌زاده  و شادی جعفری زاده در مسابقات آلماتی موفق به کسب مدال برنز شدیم. این هفتمین دوره حضور من در این مسابقات بود؛ چهار دوره نایب‌قهرمانی آسیا را در کارنامه خود داریم و این دومین برنز آسیا بود که کسب کردیم. وی درباره کاتای تیمی در کاراته، عنوان کرد: کاتای تیمی پر از چالش و جنجال و البته بسیار جذاب است؛ اولین دلیل این است که سه نفر با سه روحیه مختلف در حال تمرین هستیم و باید قلب خود را به یکدیگر نزدیک کنیم. ما در زمین همدیگر را کاملاً حس می‌کنیم که این بسیار جذاب است. به‌طورکلی کار گروهی جذابیت زیادی برای من داشته است به همین دلیل بیشتر به سمت کار تیمی سوق پیدا کردم. کاتای تیمی فقط در زمین نیست  بلکه باید باهم وقت بگذرانیم. برخی این کار را شروع می‌کنند اما نمی‌توانند ادامه دهند چراکه ظرافت‌هایی در کار تیمی وجود دارد که باید آن‌ها را رعایت کرد. ما توانستیم مدال را کسب کنیم و سربلند به ایران بازگردیم. تقی پور با اشاره به تجربه تلخ گذشته خود با پس گرفتن مدال از گروهش، گفت: در کشورهای اسلامی متأسفانه به دلایلی که اتفاق افتاد مدال طلا را از ما گرفتند. اعتراض به‌حق بود اما هم مدال طلا به‌ناحق از ما گرفته شده بود. چند وقت پس از آن ما برای فینال رفتیم و در فینال مطمئناً اول می‌شدیم. اگر قرار بود اعتراضی پیش بیاید باید اول مسابقه این کار را انجام می‌دادند و ما آن را درست می‌کردیم که به این صورت جوانمردانه‌تر بود. مشکل این بود که پوشش ما بیشتر از مصوب بود و پس از آن اتفاق درست نبود که مدال را از ما بگیرند. وی با اشاره به کسب اولین مدال برنز جهانی توسط ایران در بخش کاتای تیمی، ابراز داشت: پس از آن مسابقات جهانی را داشتیم که اولین حضور ما بود. اولین سالی بود که خانم‌ها می‌توانستند شرکت کنند. تصمیم گرفته بودیم که به هر قیمتی شده است روی سکو رفته و مدال بگیریم. شبانه‌روز تلاش کردیم. شاید آن اتفاق تلخ برای ما نیروی محرکه بود. رقیب اصلی ما در کاتا ژاپن است، هم در آسیا و هم در جهان و ما از ژاپن با اختلاف یک پرچم باختیم و حالمان خیلی خوب بود چراکه دور اول با ژاپن بودیم. در نهایت توانستیم مدال برنز را کسب کنیم. آن مدال برنز برای من همیشه جاودانه و عزیز است چراکه به‌واسطه اولین حضور ما و اولین مدال ما در بخش کاتا بود و سوگلی مدال‌ها است. کتابخانه‌ای دارم و در طبقه اول مدال این مدال و در اطراف آن، مدال‌های دیگر من است. این قهرمان کاراته‌ پیرامون مطالعه و کتاب‌های موردعلاقه‌اش، بیان داشت: معمولاً کتاب‌های پائولو کوئیلو و رندی پاش را زیاد می‌خوانم. رندی پاش استاد دانشگاه بوده است و الآن به دلیل سرطان فوت شده است. کتابش را بارها و بارها خوانده‌ام؛ آن‌قدر این کتاب را خواندم که تقریباً آن را حفظ هستم. جمله‌ای دارد که می‌گوید دیوارهای آجری برای این وجود دارند که شما بدانید چقدر برای اهدافتان مصمم هستید وقتی دیوار آجری را می‌شکنید و جلوتر رفته و پیشرفت می‌کنید باعث می‌شود بدانید واقعاً روی حرف خود مصمم هستید. وی با اشاره به نقش ورزش در زندگی شخصی‌اش، مطرح کرد: همیشه این را می‌گویم که اگر کاراته، ‌کار نمی‌کردم نمی‌توانستم حضور خدا را آن‌قدر عمیق در زندگی لمس کنم. به‌واسطه ورزش اتفاقات متفاوتی در زندگی هر فرد می‌افتد چالش‌هایی که وجود دارد، کارهایی که باید انجام دهد، شکست‌ها و دیگر موارد. تقی پور درباره ارتباط چالش‌های ورزش با زندگی‌اش، گفت: بسیاری از مواقع اتفاقاتی می‌افتد که باید سعی کنم آن را سازمان‌دهی کنم چراکه ربطی به افراد خانواده ندارد و آن‌ها نباید این حال بد من را حس کنند و بسیاری از مواقع نتوانستم مدیریت کنم و این حال بد من را حس کردند همسرم نیز سال‌ها کاراته‌کار می‌کرده اما بعد از مدت‌ها کنار گذاشته و با این فضا آشنا است. هر زمان عمیقاً ناراحت هستم به من می‌گوید دلم نمی‌خواهد خود را به خاطر این موضوع ناراحت کنی چراکه ممکن است این قضیه دو یا سه سال دیگر اهمیتش را از دست بدهد. وی با اشاره به بهبود شرایط برای کاراته‌کاران، اظهار داشت: کاتا دیده نمی‌شود و مظلوم است مخصوصاً بخش تیمی آن. امیدوار هستم در مسابقاتی که در سال آینده پیش رو داریم بتوانیم مجدداً برای ایران افتخارآفرینی کنیم. در سال جاری اردوهای خیلی خوبی برای ما گذاشتند و اهمیت به کاتا خیلی بیشتر شده بود. تقی پور در پاسخ به چگونگی نوع دیدگاهش به دیگر رشته‌های ورزش رزمی، اذعان داشت: این‌طور نیست که کاراته‌کاران به بقیه ورزش‌های رزمی از دیدگاه بالا نگاه بکنند مثلاً خود من ووشو را خیلی دوست دارم. در کاراته فن‌های بسیار زیادی ردوبدل می‌شود و سختی‌های خود را داشته و اصالت بالایی دارد که شاید موجب می‌شود این حس خودبرتربینی کاراته‌کاران به دیگران انتقال داده شود. این قهرمان رشته کاتای تیمی کاراته درباره مدت‌زمان احتمالی حضور خود در این ورزش، ابراز داشت: بخش مربیگری را هنوز هم انجام می‌دهم اما چون کارهای تیمی انجام می‌دهم نمی‌توانم به‌صورت انفرادی در این زمینه تصمیم بگیرم بااین‌حال تصور می‌کنم تا 5 یا 6 سال دیگر به‌عنوان ورزشکار در مسابقات به کار خود ادامه دهم. انتهای پیام/