مراکش عیار برزیل آنچلوتی را مایل‌ها دورتر از جام ششم نشان داد

به گزارش ایلنا، خط هافبک بی‌تحرک آن‌ها، در حالی که احیای کاسمیرو در منچستریونایتد زیر سایه پوشیدن آن پیراهن معروف زرد قناری محو شده بود، و بازیکنان جایگزین در پست دفاع کناری که برای به لرزه درآوردن کافو و روبرتوکارلوس کافی بودند، باعث شد تا وینیسیوس جونیور نوری را بر این موضوع بتاباند که چرا قلب بزرگ‌ترین تیم این تورنمنت هنوز می‌تپد.

شلیک سهمگین از سمت چپ محوطه جریمه که گوشه بالای سمت راست تور دروازه بونو را شکافت، به انفجاری از شادی و تسکین به میزان مساوی منجر شد. برونو گیمارش که او نیز در اطراف هافبک‌های جنگنده مراکش احساس ناراحتی می‌کرد، یک پاس ناقص را به فضایی خالی فرستاد. وینیسیوس جونیور خود را بازیافت، توپ را جمع کرد و سپس لرزه‌ای بر اندام نیل العیناوی انداخت. وینیسیوس جونیور که در متوقف کردن رقص ناگزیر به سمت داخل ناتوان بود، بازی را به تساوی کشاند، اما در عین حال بر تلاش مداوم آنجلوتی برای یافتن تعادل تأکید کرد.

این ماموریت کامل تحت هدایت آنجلوتی، به عنوان اولین سرمربی خارجی این کشور مغرور، همان «رومو آئو هگزا» یا تعقیب ستاره ششم است، با شباهت‌هایی بین تلاش امسال و پیروزی در سال ۱۹۹۴. و این صرفاً به دلیل میزبانی ایالات متحده در هر دو تورنمنت نیست. با یک خشکسالی ۲۴ ساله بین تیم افسانه‌ای ۱۹۷۰ و فوران احساسات ناشی از آن ضربات پنالتی در پاسادنا، اکنون نیز ۲۴ سال از زمانی که رونالدو تیمی را هدایت کرد که «ژوگا بونیتو» (فوتبال زیبا) را به جهان هدیه داد، می‌گذرد.

آن فلسفه خاص مدت‌هاست که ناپدید شده است؛ آن‌ها دیگر سرگرم‌کنندگان شگفت‌انگیز گذشته نیستند که در بهترین حالت خود غیرقابل مقاومت باشند و بتوانند حریفان را در هم بکوبند. به همین دلیل است که پژواک سال ۱۹۹۴ طنین‌انداز می‌شود. در آنجا، یک تیم برزیل که آن هم نقص‌هایی داشت، اما با تکیه بر روماریو و ببتو بی‌رحم، ترک‌ها را به اندازه کافی پوشاند و در یک تورنمنت رشد کرد. در اینجا، در میان ۱۰۴ مسابقه در مجموع و ۴۸ تیم، فرصتی برای انجام دقیقاً همین کار وجود خواهد داشت.

برگه برنده این سلسائو هنوز هم می‌تواند نیمار جونیور باشد: روماریو زمانی گفته بود کشوری با ۲۲۰ میلیون سرمربی، اگر برزیل در این تابستان نتواند شلیک کند، آن تصمیم خاص ممکن است کمی بیشتر مورد بررسی قرار گیرد.

آنچلوتی به مقاومت در برابر طمع داشتن یک «هویت واضح» معروف است و برزیلِ او این موضوع را در برابر قهرمانان آفریقا آشکار کرد، در حال حاضر، با سنگالی که مصمم است آن وضعیت را از طریق کاس معکوس کند.

آنچلوتی استعداد دارد، اما اعتراف کرد که «بدون استعداد نمی‌توان برنده شد اما تعادل نیز بسیار مهم است،» و این به عنوان سوال بی‌پاسخ در اینجا باقی می‌ماند، با رویکرد جاه‌طلبانه محمد وهبی، سرمربی سابق زیر ۲۰ ساله‌ها که یک ترس فوری را به حریفانش تزریق کرد.

ضعف آشکار برزیل در خط دفاعی که پیش از این به آن اشاره شد، باعث شد روجر ایبانز در همان ابتدا و به دفعات نقره‌داغ شود. یک آزمون سخت از سوی بلال الخنوس منجر به این شد که تماشاگران با هر چرخش و تابی به خود بپیچند. و نصیر مزروعی هجومی به خوبی اورلپ کرد تا مدافع الاهلی را سرگردان رها کند.

پاس کات‌بک روی پای العیناوی جفت‌وجور شد و ضربه آخر فاقد قاطعیت لازم بود تا یک فرار زودهنگام برای سلسائو رقم بخورد.

کابوس الخنوس و فرار بزرگ سلسائو

سپس عزالدین اوناحی توپ و زاویه را در لبه محوطه جریمه تغییر داد؛ تکل‌های ناامیدکننده و خشن کاسمیرو و لوکاس پاکتا نمونه‌ای از این بود که برزیل چقدر ضعیف و بی‌دفاع به نظر می‌رسید.

اما درخشش وینیسیوس جونیور بدون توجه به این موضوع، یک تهدید را ایجاد کرد، در حالی که اشرف حکیمی در سرعت شکست خورد. ایگور تیاگو پس از اینکه پیراهن مهاجم نوک اصلی را در جام جهانی برای قهرمان پنج دوره جهان به تن کرد، نتوانست از فرصت ایجاد شده توسط این وینگر یا از این لحظه استفاده کند.

یک موقعیت خطرناک نادر از سوی برزیل به زودی توسط مراکش محو شد، تیمی که شکل بی‌برنامه سلسائو را لو داد. براهیم دیاز توپ را از عمق به پشت مدافعان فرستاد و به اسماعیل صیباری اجازه داد تا از گابریل ماگالائش عبور کند و با ظرافت توپ را از بالای سر آلیسون بکر عبور دهد.

سپس الخنوس دوباره دفاع برزیل را باز کرد، اما حکیمی پس از حرکت به سمت فضای خالی در یک ضدحمله خطرناک دیگر نتوانست از آن استفاده کند. روندی که می‌تواند پیش از آزمایش‌های بعدی در برابر هائیتی و اسکاتلند، خواب را از چشمان آنجلوتی برباید.

تقلب وینی در دمای نیوجرسی

حکیمی پیش از تورنمنت با جسارت اعلام کرده بود که مراکش «برزیلی‌های آفریقا» هستند و دیدن دلیل آن آسان بود، با ضربه ظریف دیاز که بار دیگر راه سلسائو را باز کرد، اما صیباری نتوانست ضربه تمیزی به توپ بزند و یک حقیقت سخت را در این سطح به تیمش گوشزد کرد.

ولخرجی و هدر دادن موقعیت‌های مراکش با بالاترین کد تقلب مجازات شد: وینیسیوس جونیور. ضربه تمام‌کننده و بی‌نقص او یک گل تساوی را به ارمغان آورد.

نیمه دوم نتوانست پایاپای سرعت نفس‌گیر نیمه اول جلو برود. مراکش تحلیل رفت تا نشان دهد چرا برزیل با به جریان افتادن این تورنمنت همچنان خطرناک باقی خواهد ماند.

سرعت شماره ۷ نیز می‌تواند به عنوان یکی از بی‌رحم‌ترین سلاح‌ها در این تورنمنت ظاهر شود، به ویژه در شرایطی مانند نیوجرسی که دما به ۳۰ درجه سانتی‌گراد رسید. یک ضدحمله خاص شاهد ضربه آخر کات‌دار و خراب شده از سوی رافینیا بود که مانع از پرواز برای زوجی شد که می‌توانست با زوج روماریو و ببتو در بزرگ‌ترین صحنه رقابت کند.

تعادل گریزان کارلتو در غیاب ستاره‌ها

دانیلو سانتوس در دقایق پایانی یک ضربه آخر را به هدر داد و شلیک کات‌دار العیناوی توسط آلیسون مهار ناقص شد و توپ برگشتی ایوب عمیمونی هیچ نتیجه‌ای نداشت. آن تلاش‌ها اولین شوت‌ها به سمت دروازه برای آفریقایی‌ها بین دقایق ۳۱ و ۹۹ بود. امتیازها تقسیم شد، اما تلاش برای بقای تعادل، این برزیل را تعریف خواهد کرد و در حال حاضر این تعادل آن‌ها را رها کرده است.