تلاش مانشافت برای خروج از کابوس گذشته در جام جهانی

به گزارش ایلنا، تیم ملی آلمان با صدرنشینی در گروه A منطقه اروپا سهمیه حضور در جام جهانی را رزرو کرد، اما آن‌ها مسیر همواری را پشت سر نگذاشتند. مانشافت در اولین مسابقه خود برابر اسلوواکی، تن به شکست غیرمنتظره ۲ بر صفر داد تا برای نخستین بار در تاریخ خود، در یک بازی خارج از خانه در رقابت‌های انتخابی جام جهانی بازنده شود. با این حال، آن‌ها در دیدار برگشت با پیروزی قاطع ۶ بر صفر این باخت را تلافی کردند تا جایگاه خود را در آمریکای شمالی قطعی کنند.

چند سال اخیر برای تیم ملی آلمان اصلاً آسان سپری نشده است. حذف آن‌ها در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸ به عنوان مدافع عنوان قهرمانی، با یک خروج زودهنگام دیگر در سال ۲۰۲۲ دنبال شد تا برای اولین بار در تاریخ پرافتخار آلمان، آن‌ها دو دوره پیاپی حضور در جام جهانی را با حذف در همان دور اول به پایان برسانند.

در سال ۲۰۲۳ ناکامی‌های بیشتری از راه رسید و آن‌ها برابر بلژیک، لهستان، کلمبیا و ژاپن شکست خوردند تا اینکه تغییر روی نیمکت منجر به انتصاب جولیان ناگلزمان شد. این مربی جوان، آلمان را در مسابقات یورو ۲۰۲۴ در خاک خودی هدایت کرد، جایی که ماجراجویی آن‌ها در مرحله یک‌چهارم نهایی توسط اسپانیا، قهرمان نهایی مسابقات، پایان یافت.

اکنون پس از پشت سر گذاشتن یک دوره پرفراز و نشیب، به نظر می‌رسد آلمان آن ناامیدی‌ها را پشت سر گذاشته و هدفش بازگشت به جمع نخبگان فوتبال جهان است.

چه انتظاراتی باید داشت؟

آلمان پس از خداحافظی بازیکنان باسابقه و کلیدی خود، همچنان تیمی در دوران گذار به شمار می‌رود.

انتظار می‌رود آلمان بر پایه‌ نشانه‌های امیدوارکننده‌ای که در آخرین دوره یورو از خود نشان داد، کارش را جلو ببرد و یکی از موفق‌ترین تیم‌های تاریخ فوتبال را حداقل به کورس رقابت برای ایستادن روی سکوی جام جهانی بازگرداند.

از جاشوا کیمیش کاپیتان گرفته تا آنتونیو رودیگر، صخره دفاعی تیم و کای هاورتزِ همیشه خستگی‌ناپذیر، جولیان ناگلزمان سرمربی تیم استعدادهای سطح بالایی را در اختیار دارد. حتی اگر آلمان در میان مدعیان اصلی قهرمانی در این تورنمنت قرار نداشته باشد، دوران گذار بین نسل‌ها هنوز ادامه دارد و ممکن است زمان ببرد تا آن‌ها دوباره به اوج برگردند؛ یعنی همان روزهایی که بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴ رقم زدند و شاگردان یوآخیم لوو قهرمان جهان شدند.

از زمان مسابقات یورو قبلی، تونی کروس، توماس مولر و ایلکای گوندوغان همگی از بازی‌های ملی کنار رفته‌اند و نسل جوانی که جایگزین آن‌ها شده، هنوز باید ثابت کند که می‌تواند با میراث آن بازیکنان برابری کند. این سه نفر در ابتدا در کنار مانوئل نویر تصمیم خود را برای خداحافظی از فوتبال ملی اعلام کرده بودند، اما این دروازه‌بان افسانه‌ای در سن ۴۰ سالگی دوباره به تیم بازگردانده شده تا تلاش کند یکی از بحرانی‌ترین پست‌های کشورش را سر و سامان دهد.

نفر اول نیمکت

جولیان ناگلزمان که تنها ۳۸ سال دارد، شروع به گرفتن بازی‌های منسجم و هماهنگ از تیمش کرده است.

او با کارنامه‌ای مدیریتی که ترکیبی از بیم و امید است به این مسابقات می‌آید، اما سبک بازیش کاملاً با بازیکنانی که در اختیار دارد همخوانی داشته و منعکس‌کننده مسیری است که فوتبال مدرن در آن حرکت می‌کند.

با این وجود، او بارها هدف انتقاد هواداران و کارشناسان قرار گرفته است، به ویژه در مورد نوع ارتباطات و انتخاب‌هایش در لیست تیم. لروی سانه، یکی از بازیکنان مورد اعتماد او، زیر ذره‌بین هوادارانی قرار گرفته که معتقدند او در دوران افت خود به سر می‌برد؛ در حالی که دیگران ناگلزمان را متهم می‌کنند که به آنجلو استیلر، هافبک جوان تیم، فرصت‌هایی را که شایسته آن است نمی‌دهد.

شدیدترین انتقادها در ماه‌های اخیر پیرامون دنیز اونداو شکل گرفته است. بسیاری از هواداران آلمانی مایلند او را به عنوان مهاجم هدف در ترکیب اصلی ببینند، در حالی که ناگلزمان عمدتاً از این ستاره اشتوتگارت به عنوان یک یار تعویضی تاثیرگذار استفاده کرده است.

با توجه به اینکه سایه یورگن کلوپ همچنان در پس‌زمینه سنگینی می‌کند، آینده ناگلزمان روی نیمکت آلمان ممکن است به تصمیماتی بستگی داشته باشد که او در چند ماه آینده اتخاذ خواهد کرد.

ارزشمندترین بازیکن

فلورین ویرتز با وجود فرم ضعیفش در لیورپول، در این مدت اخیر ستاره و روشنایی‌بخش مسیر آلمان بوده است. ویرتز علیرغم پشت سر گذاشتن اولین فصل سخت خود در لیورپول، برجسته‌ترین بازیکن آلمان در ۱۲ ماه گذشته بوده است و با این امید به جام جهانی می‌آید تا روند درخشش خود در یوروی دو سال پیش را ادامه دهد.

خرید ویرتز بیشتر از ۱۰۰ میلیون پوند برای لک‌لک‌ها هزینه برداشت، اما او تا حدودی به دلیل مشکلات تیم تحت هدایت آرنه اشلوت، هماهنگ شدن با فوتبال انگلیس را چالش‌برانگیز دید. در آلمان، بسیاری تصمیم او برای این جابه‌جایی و رد پیشنهاد بایرن مونیخ را زیر سوال برده‌اند.

سرنوشت آلمان به شدت به ویرتز و شریک او در کارهای هجومی یعنی جمال موسیالا بستگی دارد؛ بازیکنی که پس از یک مصدومیت شدید به آمادگی کامل بازگشته و آماده خلق موقعیت در یک‌سوم هجومی است. این دو ستاره جوان، بی‌باک هستند و استعدادی شدیدا ذاتی دارند و با وجود سبک‌های متفاوت اما مکمل یکدیگر، در زمره جذاب‌ترین بازیکنان برای تماشا در کل این تورنمنت خواهند بود.

بازیکنی که باید زیر نظر داشت

ناتانیل براون که در راه پیوستن به بایرن مونیخ است، قرار است در پست مدافع چپ فیکس بازی کند.

تابستان سال ۲۰۲۶ نوید یک تغییر بزرگ در زندگی ناتانیل براون را می‌دهد. این مدافع نه تنها در آستانه پیوستن به بایرن مونیخ، یکی از غول‌های فوتبال اروپا قرار دارد، بلکه پس از جلب نظر مثبت خولیان ناگلزمان، قرار است به عنوان بازیکن فیکس برای یکی از مدعیان جام جهانی به میدان برود.

براون که به لطف پدر آمریکایی‌اش مورد توجه ایالات متحده نیز قرار داشت، در ماه اکتبر و پس از اینکه با نمایش‌هایش در آینتراخت فرانکفورت به شدت جلب توجه کرد، اولین بازی ملی خود را برای آلمان انجام داد. این بازیکن ۲۲ ساله به عنوان یک پاسخ بلندمدت احتمالی برای پستی ظاهر شده که در سال‌های اخیر به یک نقطه ضعف برای مانشافت تبدیل شده بود.

براون که توانایی ایجاد تهدید در کارهای هجومی را دارد و در عین حال می‌تواند وینگرهای حریف را به طور کامل مهار کند، پیش از این به آرسنال و منچستریونایتد نیز لینک شده بود؛ اما در روزهای منتهی به تورنمنت مشخص شد که او با بایرن مونیخ بر سر شرایط شخصی به توافق رسیده است؛ انتقالی که قهرمان بوندس‌لیگا امیدوار است برای آن‌ها هزینه‌ای در حدود ۵۰ میلیون یورو در بر داشته باشد.